سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۴۳ - طوطی خجل فرو ماند از بلبل زبانت
طوطی خجل فرو ماند از بلبل زبانت
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۱۹ - هر چند چشم مست تو هشیار عالم است
هر چند چشم مست تو هشیار عالم است
فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۲۹۳ - از دست تو ما ساغر صهبا زده ایم
از دست تو ما ساغر صهبا زده ایم
عطار نیشابوری : حکایت طوطی
گفتگوی خضر(ع) با دیوانه‌ای
بود آن دیوانهٔ عالی مقام
سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۸ - ای خجل از روی خوبت آفتاب
ای خجل از روی خوبت آفتاب
عطار نیشابوری : باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن
شماره ۳۲ - تا چند درِ فتوح جان دربندی
تا چند درِ فتوح جان دربندی
ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٣٧٨ - هیچ رنجی بتر ز غربت نیست
هیچ رنجی بتر ز غربت نیست
صغیر اصفهانی : رباعیات
شماره ۳ - یا شاه نجف ببین من حیران را
یا شاه نجف ببین من حیران را
سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۱ - احسنت و زه ای نگار زیبا
احسنت و زه ای نگار زیبا
عارف قزوینی : تصنیفها
شماره ۱۷ - بماندیم ما، مستقل شد ارمنستان
بماندیم ما، مستقل شد ارمنستان
عطار نیشابوری : باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع
شماره ۲۵ - شمع آمد و گفت: من نیم عهد شکن
شمع آمد و گفت: من نیم عهد شکن
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۴۸ - دل کجا از چنگ آن طناز می آید برون؟
دل کجا از چنگ آن طناز می آید برون؟
بلند اقبال : غزلیات
شماره ۷ - دیده در آینه گویا خط وخال خود را
دیده در آینه گویا خط وخال خود را
ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ١١٩ - رزق مقسوم و وقت معلومست
رزق مقسوم و وقت معلومست
سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۴۰ - ای پسته دهانت شیرین و انگبین لب
ای پسته دهانت شیرین و انگبین لب
سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۶ - رفتی و دل ربودی یکشهر مبتلا را
رفتی و دل ربودی یکشهر مبتلا را
سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳ - بیاور آنچه دل ما به یکدگر کشدا
بیاور آنچه دل ما به یکدگر کشدا
اقبال لاهوری : پیام مشرق
میخانهٔ فرنگ
یاد ایامی که بودم در خمستان فرنگ
سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۵ - مبداء عشق ز جاییست که نیز آنجا را
مبداء عشق ز جاییست که نیز آنجا را
عطار نیشابوری : باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن
شماره ۳۵ - گر عقل تو کامل است کم خور غم خویش
گر عقل تو کامل است کم خور غم خویش