فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۵۷ - امروز مرا در دل جز یار نمی‌گنجد
امروز مرا در دل جز یار نمی‌گنجد
نصرالله منشی : خاتمهٔ مترجم
بخش ۲ - و بحمدالله و منه ذکر معالی این دولت، ثبتهاالله، شایع است و مستفیض، و اسم آن سایر و منتشر، و دیوانهای مداحان بدان ناطق، و تواریخ بندگان متقدم بر تفصیل
و بحمدالله و منه ذکر معالی این دولت، ثبتهاالله، شایع است و مستفیض، و اسم آن سایر و منتشر، و دیوانهای مداحان بدان ناطق، و تواریخ بندگان متقدم بر تفصیل آن مشتمل، و بر خصوص خواجه بوالفضل بیهقی، رحمة الله، در آن باب خدمتی پسندیده کرده ست و یادگاری نفیس گذاشته؛ و فقیه بوالقاسم نیسابوری، رحمه الله، تاریخ نوبت همایون شاهنشاهی، مدها الله، پرداخته است و دران براندازه وقوف خویش، نه فراخور مآثر پادشاهانه، قدمی گزارده، و دیگر بندگان بنظم و نثر آنچه ممکن شده است بجای آورده‌اند و دران برقضیت اخلاص خود مبالغتها نموده؛ اما آن کتب هواخواهان مخلص و بندگان یک دل خوانند، و این مجموع بنزدیک دوست ودشمن و مسلمان و مشرک و معاهد و ذمی مقبول باشد؛ و تا زبان پارسی میان مردمان متداول است بهیچ تاویل مهجور نگردد، و بتقلب احوال و تجدد حوادث دران نقصانی و تفاوتی صورت نبندد، چه در اصل وضع کان حکمت و گنج حصافت است، و بدین لباس زیبا که بنده دران پوشانید جمالی گرفت که عالمیان را بخود مفتون گرداند و در مدتی اندک اقالیم روی زمین بگیرد.
ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۴۴۶ - از خاک درت رخت اقامت نبرم
از خاک درت رخت اقامت نبرم
میرزا آقاخان کرمانی : نامهٔ باستان
بخش ۷۵ - پادشاهی پلاش برادر پیروز
نشاندند بر گاه زرین پلاش
نهج البلاغه : خطبه ها
علت درنگ در جنگ با شامیان
و من كلام له عليه‌السلام و قد أشار عليه أصحابه بالاستعداد لحرب أهل الشام
انوری : رباعیات
رباعی ۲۹۹ - سودای تو بیرون شده یکسر ز سرم
سودای تو بیرون شده یکسر ز سرم
حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۱۰۹۸ - زهی از عنبر سارا نغوله
زهی از عنبر سارا نغوله
مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۲۴۵ - اندرز و تنبیه
تا بود شخص آدمی را جان
اهلی شیرازی : صنف دوم که زر سفید است و بیش بر است
برگ دوازدهم یک زر سفید
ای آنکه ز شوق آهویت مجنونم
جامی : خردنامه اسکندری
بخش ۱۷ - داستان اسکندر که خود را بر خاک تواضع انداخت و از خاک تواضع سر بر اوج ترفع افراخت
چنین گفت دانشور روم و روس
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۵۵ - طغیان نفس بیش به وقت غنا شود
طغیان نفس بیش به وقت غنا شود
مولوی : رباعیات
رباعی ۱۵۵۰ - ای ساقی جان برین خوش آواز برو
ای ساقی جان برین خوش آواز برو
رشیدالدین میبدی : ۲۱- سورة الانبیاء- مکیة
۲ - النوبة الثانیة
قوله: «وَ لَهُ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ» خلقا و ملکا فکیف یکون ولدا و بینهما تناف. ملک و ولادت هرگز بهم جمع نیاید و همچنین ملک و نکاح که میان ایشان منافاتست، کسى که فرزندى دارد نتواند بود که آن فرزند ملک وى باشد، و نه کسى که زنى دارد آن زن در آن حال که منکوحه ویست مملوکه وى تواند بود، پس میدان که هر که در آسمان و زمین همه رهى و بنده‏اند خداى را عزّ و جل، همه مملوک و مصنوع ویند، دعوى ولادت بر وى باطل و او جل جلاله از آن مقدس و منزه.
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۳۳۳ - دخل جهان سفله نگردد به خرج کم
دخل جهان سفله نگردد به خرج کم
هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۲۶۲ - بهار میرسد، اما بهار را چه کنم؟
بهار می‌رسد، اما بهار را چه کنم؟
صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۳۶۲ - کیمیاء‌الخواص
دگر دارند خاصان کیمیائی
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۰۴۱ - همچنان در جستجوی رزق خود سرگشته‌ام
همچنان در جستجوی رزق خود سرگشته‌ام
ادیب الممالک : اضافات
شمارهٔ ۲۴ - قصیده
فریاد از این مشاوره عالی
ایرانشان : کوش‌نامه
بخش ۳۱۴ - جنگ در روز دوم
چو بگذشت تیره شب و روز شد
شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۵۹ - نعمت خود خدا به ما بخشید
نعمت خود خدا به ما بخشید