در این متن، شاعر از ساقی میخواهد که با نواختن ساز روحبخش خود، جان را به حرکت درآورد و به سوی عشق و شهود پرواز کند. همچنین، از باز (شاهین) میخواهد که با شنیدن صدای طبل عشق، سریعتر به سوی شاه (معشوق) بازگردد.
مفاهیم عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر از عشق و معنویت نیاز به بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۵۵۰ - ای ساقی جان برین خوش آواز برو
ساز ازلیست هم بر این ساز برو ۱
ای باز چو طبل باز او بشنیدی
شه منتظر تست سبک باز برو ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.