خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از عشق و اشتیاق به معشوق می‌گوید و بیان می‌کند که بدون دیدن چهره‌ی او، نمی‌تواند آرامش یابد و از غم فراق رهایی پیدا کند. او از معشوق می‌خواهد که نقاب از چهره بردارد تا شاعر مجبور نباشد تا قیامت در حسرت بماند.
متن دارای مضامین عاشقانه‌ی عمیق و استفاده از مفاهیم انتزاعی مانند قیامت است که درک آن‌ها برای مخاطبان زیر 15 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، این نوع شعر معمولاً برای سنین بالاتر که با ادبیات عرفانی و عاشقانه آشنا هستند، جذابیت بیشتری دارد.
رباعی ۴۴۶ - از خاک درت رخت اقامت نبرم
از خاک درت رخت اقامت نبرم
وز دست غمت جان به سلامت نبرم ۱
بردار نقاب از رخ و بنمای جمال
تا حسرت آن رخ به قیامت نبرم ۲
وز دست غمت جان به سلامت نبرم ۱
بردار نقاب از رخ و بنمای جمال
تا حسرت آن رخ به قیامت نبرم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۴۵ - یا رب چو به وحدتت یقین می‌دارم
گوهر بعدی:رباعی ۴۴۷ - آزرده ترم گر چه کم آزار ترم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
