نهج البلاغه : خطبه ها
نشانه هاى خداوند در آفرینش حیوانات و کائنات
و من خطبة له عليه‌السلام يحمد اللّه فيها و يثني على رسوله و يصف خلقا من الحيوان اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
درن شبها خروش صبح فرداست
درن شبها خروش صبح فرداست باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۸۱ - ای ذات منزهت مبرا ز وجود
ای ذات منزهت مبرا ز وجود نظام قاری : قطعات
شماره ۲۴ - گرفتم جبه در بر بصدرنج
گرفتم جبه در بر بصدرنج غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۱۶۳ - بهر خواری بس که سرگرم تلاشم کرده اند
بهر خواری بس که سرگرم تلاشم کرده اند قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۲۸۶ - حاسد نمکم بر جگر ریش زند
حاسد نمکم بر جگر ریش زند عطار نیشابوری : باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن
شماره ۲۴ - چون قاعدهٔ وجود پنداشتن است
چون قاعدهٔ وجود پنداشتن است شیخ بهایی : مثنویات پراکنده
شماره ۵ - دلا تا به کی، از در دوست دوری
دلا تا به کی، از در دوست دوری صغیر اصفهانی : رباعیات
شماره ۳۶ - می آمد و شهد از لب خندان می ریخت
می آمد و شهد از لب خندان می ریخت اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۱۴۷ - در عشق وجود خویش بگذار و برَه
در عشق وجود خویش بگذار و برَه جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۹۷۳ - ای دوست نظر کن ز سر لطف به کارم
ای دوست نظر کن ز سر لطف به کارم حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۳۵ - خدا در ماتم آسودگی شادم نگهدارد
خدا در ماتم آسودگی شادم نگهدارد عنصری بلخی : رباعیات
شماره ۱۱ - آن رلف که او ببوی مرز نگوشست
آن رلف که او ببوی مرز نگوشست جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۰۳۷ - در سرم هست که سر در سر کار تو کنم
در سرم هست که سر در سر کار تو کنم امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۲۷۴ - هر که نگه در تو کرد بیش به بستان نرفت
هر که نگه در تو کرد بیش به بستان نرفت امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۴۳ - مخترع
ز تب مباد صداعی بدان جوان یارب آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۴۳ - چو بر مزار من آید به جلوه آن قد و قامت
چو بر مزار من آید به جلوه آن قد و قامت نهج البلاغه : حکمت ها
برتری عمل بر حسب و نسب
وَ قَالَ عليه‌السلام مَنْ أَبْطَأَ بِهِ عَمَلُهُ لَمْ يُسْرِعْ بِهِ نَسَبُهُ وَ فِي رِوَايَةٍ أُخْرَى ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۵۲۵ - سودت نکند به خانه در بنشستن
سودت نکند به خانه در بنشستن فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۱۲۵ - رفتم که ز زلفت خردی وام کنم
رفتم که ز زلفت خردی وام کنم
نشانه هاى خداوند در آفرینش حیوانات و کائنات
و من خطبة له عليه‌السلام يحمد اللّه فيها و يثني على رسوله و يصف خلقا من الحيوان اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
درن شبها خروش صبح فرداست
درن شبها خروش صبح فرداست باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۸۱ - ای ذات منزهت مبرا ز وجود
ای ذات منزهت مبرا ز وجود نظام قاری : قطعات
شماره ۲۴ - گرفتم جبه در بر بصدرنج
گرفتم جبه در بر بصدرنج غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۱۶۳ - بهر خواری بس که سرگرم تلاشم کرده اند
بهر خواری بس که سرگرم تلاشم کرده اند قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۲۸۶ - حاسد نمکم بر جگر ریش زند
حاسد نمکم بر جگر ریش زند عطار نیشابوری : باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن
شماره ۲۴ - چون قاعدهٔ وجود پنداشتن است
چون قاعدهٔ وجود پنداشتن است شیخ بهایی : مثنویات پراکنده
شماره ۵ - دلا تا به کی، از در دوست دوری
دلا تا به کی، از در دوست دوری صغیر اصفهانی : رباعیات
شماره ۳۶ - می آمد و شهد از لب خندان می ریخت
می آمد و شهد از لب خندان می ریخت اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۱۴۷ - در عشق وجود خویش بگذار و برَه
در عشق وجود خویش بگذار و برَه جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۹۷۳ - ای دوست نظر کن ز سر لطف به کارم
ای دوست نظر کن ز سر لطف به کارم حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۳۵ - خدا در ماتم آسودگی شادم نگهدارد
خدا در ماتم آسودگی شادم نگهدارد عنصری بلخی : رباعیات
شماره ۱۱ - آن رلف که او ببوی مرز نگوشست
آن رلف که او ببوی مرز نگوشست جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۰۳۷ - در سرم هست که سر در سر کار تو کنم
در سرم هست که سر در سر کار تو کنم امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۲۷۴ - هر که نگه در تو کرد بیش به بستان نرفت
هر که نگه در تو کرد بیش به بستان نرفت امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۴۳ - مخترع
ز تب مباد صداعی بدان جوان یارب آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۴۳ - چو بر مزار من آید به جلوه آن قد و قامت
چو بر مزار من آید به جلوه آن قد و قامت نهج البلاغه : حکمت ها
برتری عمل بر حسب و نسب
وَ قَالَ عليه‌السلام مَنْ أَبْطَأَ بِهِ عَمَلُهُ لَمْ يُسْرِعْ بِهِ نَسَبُهُ وَ فِي رِوَايَةٍ أُخْرَى ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۵۲۵ - سودت نکند به خانه در بنشستن
سودت نکند به خانه در بنشستن فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۱۲۵ - رفتم که ز زلفت خردی وام کنم
رفتم که ز زلفت خردی وام کنم