واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۶ - صبح میسازد شب من چشم گوهرپاش را
صبح میسازد شب من چشم گوهرپاش را نهج البلاغه : حکمت ها
روش تبریک تولد نوزاد
وَ هَنَّأَ بِحَضْرَتِهِ رَجُلٌ رَجُلاً بِغُلاَمٍ وُلِدَ لَهُ فَقَالَ لَهُ لِيَهْنِئْكَ اَلْفَارِسُ فَقَالَ عليهالسلام لاَ تَقُلْ ذَلِكَ وَ لَكِنْ قُلْ شَكَرْتَ اَلْوَاهِبَ وَ بُورِكَ لَكَ فِي اَلْمَوْهُوبِ وَ بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ رُزِقْتَ بِرَّهُ انوری : غزلیات
غزل ۱۲۹ - حسن تو عشق من افزون میکند
حسن تو عشق من افزون میکند واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۵ - عینک شود چو شیشه دل عقل پیر را
عینک شود چو شیشه دل عقل پیر را عطار نیشابوری : بیان وادی فقر
حکایت پروانگان که از مطلوب خود خبر میخواستند
یک شبی پروانگان جمع آمدند انوری : غزلیات
غزل ۸۴ - جمالش از جهان غوغا برآورد
جمالش از جهان غوغا برآورد واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۴ - نوروز گشت و هر رگ ابری بهار را
نوروز گشت و هر رگ ابری بهار را انوری : غزلیات
غزل ۳۳ - عشق تو از ملک جهان خوشترست
عشق تو از ملک جهان خوشترست خاقانی : رباعیات
شماره ۲۸۶ - دل هرچه کند عشق فزون آید از او
دل هرچه کند عشق فزون آید از او واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۳ - پی تحصیل آسایش فگندی در بدر خود را
پی تحصیل آسایش فگندی در بدر خود را خاقانی : رباعیات
شماره ۲۸۵ - ای چشم بد آمده میان من و تو
ای چشم بد آمده میان من و تو قطران تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۳۴ - فی المدیحه
ای خداوندی که یزدان خاصت از داد آفرید خاقانی : غزلیات
غزل ۳۹۳ - تعاطی الکاس من شان الصبوح
تعاطی الکاس من شان الصبوح واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۲ - شاد از غیرت ندیدم خاطر ناشاد را
شاد از غیرت ندیدم خاطر ناشاد را خاقانی : غزلیات
غزل ۳۰۹ - سرمستم و تشنه، آب در ده
سرمستم و تشنه، آب در ده خاقانی : غزلیات
غزل ۲۸۹ - تا دل غم او دارد نتوان غم جان خوردن
تا دل غم او دارد نتوان غم جان خوردن واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۱ - گر کنم تحریر احوال دل ناشاد را
گر کنم تحریر احوال دل ناشاد را خاقانی : غزلیات
غزل ۲۴۰ - کفر است راز عشقت پنهان چرا ندارم
کفر است راز عشقت پنهان چرا ندارم واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۰ - ز کیفیت بود هر گوشه صد میخانه در صحرا
ز کیفیت بود هر گوشه صد میخانه در صحرا خاقانی : غزلیات
غزل ۱۸۷ - عشقت آتش ز جان برانگیزد
عشقت آتش ز جان برانگیزد
شماره ۲۶ - صبح میسازد شب من چشم گوهرپاش را
صبح میسازد شب من چشم گوهرپاش را نهج البلاغه : حکمت ها
روش تبریک تولد نوزاد
وَ هَنَّأَ بِحَضْرَتِهِ رَجُلٌ رَجُلاً بِغُلاَمٍ وُلِدَ لَهُ فَقَالَ لَهُ لِيَهْنِئْكَ اَلْفَارِسُ فَقَالَ عليهالسلام لاَ تَقُلْ ذَلِكَ وَ لَكِنْ قُلْ شَكَرْتَ اَلْوَاهِبَ وَ بُورِكَ لَكَ فِي اَلْمَوْهُوبِ وَ بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ رُزِقْتَ بِرَّهُ انوری : غزلیات
غزل ۱۲۹ - حسن تو عشق من افزون میکند
حسن تو عشق من افزون میکند واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۵ - عینک شود چو شیشه دل عقل پیر را
عینک شود چو شیشه دل عقل پیر را عطار نیشابوری : بیان وادی فقر
حکایت پروانگان که از مطلوب خود خبر میخواستند
یک شبی پروانگان جمع آمدند انوری : غزلیات
غزل ۸۴ - جمالش از جهان غوغا برآورد
جمالش از جهان غوغا برآورد واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۴ - نوروز گشت و هر رگ ابری بهار را
نوروز گشت و هر رگ ابری بهار را انوری : غزلیات
غزل ۳۳ - عشق تو از ملک جهان خوشترست
عشق تو از ملک جهان خوشترست خاقانی : رباعیات
شماره ۲۸۶ - دل هرچه کند عشق فزون آید از او
دل هرچه کند عشق فزون آید از او واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۳ - پی تحصیل آسایش فگندی در بدر خود را
پی تحصیل آسایش فگندی در بدر خود را خاقانی : رباعیات
شماره ۲۸۵ - ای چشم بد آمده میان من و تو
ای چشم بد آمده میان من و تو قطران تبریزی : قصاید
شمارهٔ ۳۴ - فی المدیحه
ای خداوندی که یزدان خاصت از داد آفرید خاقانی : غزلیات
غزل ۳۹۳ - تعاطی الکاس من شان الصبوح
تعاطی الکاس من شان الصبوح واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۲ - شاد از غیرت ندیدم خاطر ناشاد را
شاد از غیرت ندیدم خاطر ناشاد را خاقانی : غزلیات
غزل ۳۰۹ - سرمستم و تشنه، آب در ده
سرمستم و تشنه، آب در ده خاقانی : غزلیات
غزل ۲۸۹ - تا دل غم او دارد نتوان غم جان خوردن
تا دل غم او دارد نتوان غم جان خوردن واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۱ - گر کنم تحریر احوال دل ناشاد را
گر کنم تحریر احوال دل ناشاد را خاقانی : غزلیات
غزل ۲۴۰ - کفر است راز عشقت پنهان چرا ندارم
کفر است راز عشقت پنهان چرا ندارم واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۲۰ - ز کیفیت بود هر گوشه صد میخانه در صحرا
ز کیفیت بود هر گوشه صد میخانه در صحرا خاقانی : غزلیات
غزل ۱۸۷ - عشقت آتش ز جان برانگیزد
عشقت آتش ز جان برانگیزد
