سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۵۴ - شسته گر
شسته گر امرد که رفتارش بود آب روان خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۳۶۸ - خیمهٔ نوروز بر صحرا زدند
خیمهٔ نوروز بر صحرا زدند وفایی شوشتری : غزلیات
شماره ۹ - تا که ابروی ترا، با مژگان ساختهاند
تا که ابروی ترا، با مژگان ساختهاند فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۲۱ - بر دل رقم حسرت جاهی نکشیدیم
بر دل رقم حسرت جاهی نکشیدیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۲۸ - از زمین اوج گرفته است غباری که مراست
از زمین اوج گرفته است غباری که مراست عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شماره ۳۱ - تا کی غم یک قطرهٔ خوناب خوریم
تا کی غم یک قطرهٔ خوناب خوریم ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۶۵٠ - اگر تو در کلام الله نون ساکن و تنوین
اگر تو در کلام الله نون ساکن و تنوین فردوسی : پادشاهی بهرام گور
بخش ۳۲ - چو بشنید شد نامه را خواستار
چو بشنید شد نامه را خواستار ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۲۳۸ - ای شده مشغول به ناکردنی،
ای شده مشغول به ناکردنی، شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۵۸ - بر در میخانه مست افتاده ام
بر در میخانه مست افتاده ام فضولی : غزلیات
شماره ۸۹ - دل الفت تمام بآن خاک در گرفت
دل الفت تمام بآن خاک در گرفت عطار نیشابوری : باب پنجاهم: در ختم كتاب
شماره ۲۳ - دل نیست که نور حق بر او تافته نیست
دل نیست که نور حق بر او تافته نیست احمد شاملو : مرثیههای خاک
شعر، رهاییست
شعر امیر معزی : رباعیات
شماره ۱۶۴ - از بهر جمال چهرهٔ همچو پری
از بهر جمال چهرهٔ همچو پری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۷۹ - جان از وداع سبکتاز می شود
جان از وداع سبکتاز می شود سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۱۶۳ - شبهای فراقت را، آخر سحری باشد
شبهای فراقت را، آخر سحری باشد اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۵۶۶ - به ذکر تو من شادمانی کنم
به ذکر تو من شادمانی کنم بلند اقبال : غزلیات
شماره ۲۴۳ - دلبری می کند آن شوخ پری رو که مپرس
دلبری می کند آن شوخ پری رو که مپرس صفی علیشاه : متفرقات
شماره ۱۶ - گر هیچ جامه مرد ندارد بروزگار
گر هیچ جامه مرد ندارد بروزگار حافظ : رباعیات
رباعی ۱۳ - هر دوست که دم زد ز وفا دشمن شد
هر دوست که دم زد ز وفا دشمن شد
شمارهٔ ۵۴ - شسته گر
شسته گر امرد که رفتارش بود آب روان خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۳۶۸ - خیمهٔ نوروز بر صحرا زدند
خیمهٔ نوروز بر صحرا زدند وفایی شوشتری : غزلیات
شماره ۹ - تا که ابروی ترا، با مژگان ساختهاند
تا که ابروی ترا، با مژگان ساختهاند فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۲۱ - بر دل رقم حسرت جاهی نکشیدیم
بر دل رقم حسرت جاهی نکشیدیم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۲۸ - از زمین اوج گرفته است غباری که مراست
از زمین اوج گرفته است غباری که مراست عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شماره ۳۱ - تا کی غم یک قطرهٔ خوناب خوریم
تا کی غم یک قطرهٔ خوناب خوریم ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۶۵٠ - اگر تو در کلام الله نون ساکن و تنوین
اگر تو در کلام الله نون ساکن و تنوین فردوسی : پادشاهی بهرام گور
بخش ۳۲ - چو بشنید شد نامه را خواستار
چو بشنید شد نامه را خواستار ناصرخسرو : قصاید
قصیده ۲۳۸ - ای شده مشغول به ناکردنی،
ای شده مشغول به ناکردنی، شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۵۸ - بر در میخانه مست افتاده ام
بر در میخانه مست افتاده ام فضولی : غزلیات
شماره ۸۹ - دل الفت تمام بآن خاک در گرفت
دل الفت تمام بآن خاک در گرفت عطار نیشابوری : باب پنجاهم: در ختم كتاب
شماره ۲۳ - دل نیست که نور حق بر او تافته نیست
دل نیست که نور حق بر او تافته نیست احمد شاملو : مرثیههای خاک
شعر، رهاییست
شعر امیر معزی : رباعیات
شماره ۱۶۴ - از بهر جمال چهرهٔ همچو پری
از بهر جمال چهرهٔ همچو پری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۲۷۹ - جان از وداع سبکتاز می شود
جان از وداع سبکتاز می شود سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۱۶۳ - شبهای فراقت را، آخر سحری باشد
شبهای فراقت را، آخر سحری باشد اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۵۶۶ - به ذکر تو من شادمانی کنم
به ذکر تو من شادمانی کنم بلند اقبال : غزلیات
شماره ۲۴۳ - دلبری می کند آن شوخ پری رو که مپرس
دلبری می کند آن شوخ پری رو که مپرس صفی علیشاه : متفرقات
شماره ۱۶ - گر هیچ جامه مرد ندارد بروزگار
گر هیچ جامه مرد ندارد بروزگار حافظ : رباعیات
رباعی ۱۳ - هر دوست که دم زد ز وفا دشمن شد
هر دوست که دم زد ز وفا دشمن شد
