عطار نیشابوری : باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شماره ۴۷ - تاکی باشم بستهٔ هستی بی تو
تاکی باشم بستهٔ هستی بی تو صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۸۲ - زان پیشتر که خاک وجودت سبو کنند
زان پیشتر که خاک وجودت سبو کنند قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۷۹ - زلف را شانه زن، که رعنایی
زلف را شانه زن، که رعنایی فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۱۴ - چو گوی عرصة آفاق را به سر گشتیم
چو گوی عرصة آفاق را به سر گشتیم عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۲۷ - مرغی که بدید از می این دریا دُرد
مرغی که بدید از می این دریا دُرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۲۰ - در دل پر خون غبار لشکر اندیشه نیست
در دل پر خون غبار لشکر اندیشه نیست اوحدالدین کرمانی : الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها
شماره ۲ - تا تو دل را زکبر و زشهوت و آز
تا تو دل را زکبر و زشهوت و آز فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۱۸۰ - بزهر آلوده مژگان خواهدم کشت
بزهر آلوده مژگان خواهدم کشت ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۷۶ - جانرا بزر ارنگه توانستی داشت
جانرا بزر ارنگه توانستی داشت اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
سرود رفته باز آید که ناید؟
سرود رفته باز آید که ناید؟ عطار نیشابوری : بخش چهارم
(۳) حکایت پادشاه که از سپاه بگریخت
در افتادند در شهری سپاهی اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۲۷ - ماییم همچو مجنون استاد مذهب عشق
ماییم همچو مجنون استاد مذهب عشق سعیدا : غزلیات
شماره ۳۶۶ - چو آب در دل هر سنگدل برو جا گیر
چو آب در دل هر سنگدل برو جا گیر ابن یمین فَرومَدی : اشعار عربی
شمارهٔ ٣۶ - ترجمه
دختر رز را جدا کردند از مادر بزجر فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۲۴۸ - این خانه ویرانه که تا نفخه صور
این خانه ویرانه که تا نفخه صور مولوی : دفتر پنجم
بخش ۱۱۲ - جواب گفتن روبه خر را
گفت روبَهْ صافِ ما را دُرد نیست سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۸۱ - سؤال کردن برهمن
دگر باره گفت ای جهان سخن سعیدا : غزلیات
شماره ۳۰۹ - موج دریای جنون کی دست بر دل می زند
موج دریای جنون کی دست بر دل می زند یغمای جندقی : مراثی و نوحهها
شماره ۲۶ - از مه نو باز در دست فلک خنجر نگر
از مه نو باز در دست فلک خنجر نگر ادیب صابر : قصاید
شماره ۲ - دست چمن گرفت سر زلف آن نگار
دست چمن گرفت سر زلف آن نگار
شماره ۴۷ - تاکی باشم بستهٔ هستی بی تو
تاکی باشم بستهٔ هستی بی تو صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۸۲ - زان پیشتر که خاک وجودت سبو کنند
زان پیشتر که خاک وجودت سبو کنند قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۷۹ - زلف را شانه زن، که رعنایی
زلف را شانه زن، که رعنایی فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۱۴ - چو گوی عرصة آفاق را به سر گشتیم
چو گوی عرصة آفاق را به سر گشتیم عطار نیشابوری : باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد
شماره ۲۷ - مرغی که بدید از می این دریا دُرد
مرغی که بدید از می این دریا دُرد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۲۰ - در دل پر خون غبار لشکر اندیشه نیست
در دل پر خون غبار لشکر اندیشه نیست اوحدالدین کرمانی : الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها
شماره ۲ - تا تو دل را زکبر و زشهوت و آز
تا تو دل را زکبر و زشهوت و آز فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۱۸۰ - بزهر آلوده مژگان خواهدم کشت
بزهر آلوده مژگان خواهدم کشت ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۱۷۶ - جانرا بزر ارنگه توانستی داشت
جانرا بزر ارنگه توانستی داشت اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
سرود رفته باز آید که ناید؟
سرود رفته باز آید که ناید؟ عطار نیشابوری : بخش چهارم
(۳) حکایت پادشاه که از سپاه بگریخت
در افتادند در شهری سپاهی اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۲۷ - ماییم همچو مجنون استاد مذهب عشق
ماییم همچو مجنون استاد مذهب عشق سعیدا : غزلیات
شماره ۳۶۶ - چو آب در دل هر سنگدل برو جا گیر
چو آب در دل هر سنگدل برو جا گیر ابن یمین فَرومَدی : اشعار عربی
شمارهٔ ٣۶ - ترجمه
دختر رز را جدا کردند از مادر بزجر فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۲۴۸ - این خانه ویرانه که تا نفخه صور
این خانه ویرانه که تا نفخه صور مولوی : دفتر پنجم
بخش ۱۱۲ - جواب گفتن روبه خر را
گفت روبَهْ صافِ ما را دُرد نیست سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۸۱ - سؤال کردن برهمن
دگر باره گفت ای جهان سخن سعیدا : غزلیات
شماره ۳۰۹ - موج دریای جنون کی دست بر دل می زند
موج دریای جنون کی دست بر دل می زند یغمای جندقی : مراثی و نوحهها
شماره ۲۶ - از مه نو باز در دست فلک خنجر نگر
از مه نو باز در دست فلک خنجر نگر ادیب صابر : قصاید
شماره ۲ - دست چمن گرفت سر زلف آن نگار
دست چمن گرفت سر زلف آن نگار
