اوحدی مراغه‌ای : جام جم
در غزل
مطرب، آخر تو نیز شادم کن
فصیحی هروی : رباعیات
شماره ۳۱ - این روح که شمع مجلس افروز منست
این روح که شمع مجلس افروز منست
صغیر اصفهانی : قصاید
شمارهٔ ۶۴ - غدیریه در مدح مولای متقیان
الا ای غافل از حال خود ای بیچاره انسانی
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۶۹ - باشد ایمن ز زوال آن که کمالش نبود
باشد ایمن ز زوال آن که کمالش نبود
ابوالحسن فراهانی : غزلیات ناتمام
شماره ۵۷ - ای دل من و آزادی ازین زمزمه بس کن
ای دل من و آزادی ازین زمزمه بس کن
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۴۱۸ - لبش را هر چه بوسیدم، فزون‌تر شد هوای من
لبش را هر چه بوسیدم، فزون‌تر شد هوای من
سعدی : غزلیات
غزل ۱۴۱ - هر که دلارام دید از دلش آرام رفت
هر که دلارام دید از دلش آرام رفت
عطار نیشابوری : باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید
شماره ۴۳ - هرگاه که در پردهٔ راز آیم من
هرگاه که در پردهٔ راز آیم من
نهج البلاغه : خطبه ها
توصیف گمراهان
و من خطبة له عليه‌السلام صفة الضال
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۱۳ - زمین در سایه خم می زند گلبانگ جوش اینجا
زمین در سایه خم می زند گلبانگ جوش اینجا
قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۳۱ - در مدح جناب شریعتمدار حجة‌الاسلام آقا محمد مهدی کلباسی گوید
ای زلف یار من از بس معنبری
صفای اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۱۴ - بتیره شب نظر آفتاب می بینم
بتیره شب نظر آفتاب می بینم
همام تبریزی : غزلیات
شماره ۱۲۰ - عاشق کسی بود که کشد بار بار خویش
عاشق کسی بود که کشد بار بار خویش
مولوی : غزلیات
غزل ۱۹۸۶ - صنما به چشم شوخت، که به چشم اشارتی کن
صَنما به چَشمِ شوخَت، که به چَشمْ اشارتی کُن
هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۳۵۷ - جان من، گاهی سخن کن ز آن لب و کامی بده
جان من، گاهی سخن کن ز آن لب و کامی بده
اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۵۲۳ - چشم جان بر اثرت می‌دارم
چشم جان بر اثرت می‌دارم
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۲۹۴ - شد بهار و لاله صحن باغ را میخانه ساخت
شد بهار و لاله صحن باغ را میخانه ساخت
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۵۳۳ - توئی جانا که عین هر وجودی
توئی جانا که عین هر وجودی
جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۴ - در منقبت اسدالله الغالب علی بن ابیطالب (ع)
ای بررخ رنگینت زآن طره مشکینا
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۳۰۵ - شبان تیره به سر وقت چشم جادویش
شبان تیره به سر وقت چشم جادویش