بخش ۱۰۸ - دل می رود ز دستم صاحبدلان خدا را

دل می رود ز دستم صاحبدلان خدا را
دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا ۱
در جواب او ۲

امروز بی نوائیم ای مطبخی خدا را
بر بار نه تو اکنون این دیگ ماس وا را ۳

رازی که هست پنهان اندر درون گیپا
دردا که از شمیمش خواهد شد آشکارا ۴

هر کار روز میعاد آید نصیب هر کس
گویا که لوت خوردن گشته حواله ما را ۵

در اشتیاق حلوا دیوانه گشته ام من
اکنون به دست من نه زنجیر زلبیا را ۶

از سرنوشت کوله، دوشاب رفت در دیگ
«گر تو نمی پسندی تغییر کن قضا را» ۷

ای مطبخی بقائی در دعوتت نبینم
«نیکی به جای یاران فرصت شمار ما را» ۸

آن دم که لوت خواران در مجمعی نشینند
باشد که یاد آرند صوفی بینوا را ۹