خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عاشقانه بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق سخن می‌گوید و تأثیرات عاطفی و جسمانی که این عشق بر او می‌گذارد را توصیف می‌کند. او از نگاه و خنده معشوق به عنوان عوامل تغییردهنده حال و هوای خود یاد می‌کند و از تسلط کامل معشوق بر وجود خود سخن می‌گوید.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی ادبی دارد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.
غزل ۱۲۹ - حسن تو عشق من افزون می‌کند
حسن تو عشق من افزون می‌کند
عشق او حالم دگرگون می‌کند ۱
غمزه‌ای از چشم خونخوارش مرا
زهره کرد آب و جگر خون می‌کند ۲
خندهٔ آن لعل عیسی دم مرا
هر دمی از گریه قارون می‌کند ۳
بر تنم یک موی ازو آزاد نیست
من ندانم تا چه افسون می‌کند ۴
حسن او در نرد خوبی داو خواست
خطش اکنون داو افزون می‌کند ۵
عشق او حالم دگرگون می‌کند ۱
غمزه‌ای از چشم خونخوارش مرا
زهره کرد آب و جگر خون می‌کند ۲
خندهٔ آن لعل عیسی دم مرا
هر دمی از گریه قارون می‌کند ۳
بر تنم یک موی ازو آزاد نیست
من ندانم تا چه افسون می‌کند ۴
حسن او در نرد خوبی داو خواست
خطش اکنون داو افزون می‌کند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۸ - دل به عشقش رخ به خون تر می‌کند
گوهر بعدی:غزل ۱۳۰ - یار در خوبی قیامت می‌کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
