مولانا خالد نقشبندی : قصاید
در مدح یکی از امیران
خواهم از نظم ده لیل و نهار حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۷۱۷ - زمین و آسمان بیهوده می پیمود آوازم
زمین و آسمان بیهوده می پیمود آوازم نظام قاری : رباعیات
شماره ۱۳ - پیراهن شسته ام دو صدره ایدل
پیراهن شسته ام دو صدره ایدل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۲۰ - در عروج نشأه می می کند طوفان سماع
در عروج نشأه می می کند طوفان سماع نسیمی : غزلیات
شماره ۲۲۲ - قصد زلف یار داری در سر ای دل هی مکن
قصد زلف یار داری در سر ای دل هی مکن عبدالقادر گیلانی : غزلیات
شمارهٔ ۷۱ - دل پرغم
گر دل غم پرور ما غمگساری داشتی جامی : لیلی و مجنون
بخش ۲۸ - دیده نوفل مجنون را در بادیه و بر وی ترحم کردن و وی را وعده دادن که لیلی را برای وی خواستگاری کند و ابا کردن پدر لیلی
سوداگر چین این صحیفه صامت بروجردی : مختصری از اشعار افصح الشعراء (میرزا حاجب بروجردی)
شمارهٔ ۸ - در شکایت زمانه و استغاثه به امام عصر(عج)
ای دل افسرده از غم در ملالی تابکی مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۲ - زاهد که بپاک دامنیها ثمر است
زاهد که بپاک دامنیها ثمر است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۴۱ - بس که چون برگ خزان دیده پریشان حالم
بس که چون برگ خزان دیده پریشان حالم جمالالدین عبدالرزاق : مقطعات
شمارهٔ ۶۵ - دوری
بدانخدای که بی گرد موکب امرش قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۶۲ - دلی که عشق نکردش چو لاله داغ کجاست
دلی که عشق نکردش چو لاله داغ کجاست بابافغانی : غزلیات
شماره ۲۰۲ - نوبهار آمد که بوی گل جهانرا خوش کند
نوبهار آمد که بوی گل جهانرا خوش کند طغرل احراری : غزلیات
شماره ۱۲۶ - ماه من امروز در مصر ملاحت شاه شد
ماه من امروز در مصر ملاحت شاه شد نسیمی : غزلیات
شماره ۲۲۰ - بیا ای گنج بی پایان، چو خود ما را توانگر کن
بیا ای گنج بی پایان، چو خود ما را توانگر کن نسیمی : غزلیات
شماره ۶۶ - ای شمع فلک پرتوی از روی چو ماهت
ای شمع فلک پرتوی از روی چو ماهت جامی : لیلی و مجنون
بخش ۴۸ - رفتن مجنون به طفیل گدایان به خیمه گاه لیلی و شکستن لیلی کاسه وی را و رقص کردن مجنون از ذوق آن
شیرین سخن شکر فسانه قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۵۵ - باز از مرغان دلم حرف سمندر میزند
باز از مرغان دلم حرف سمندر میزند سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۵۵ - فصل گل شد، ناله ی عیشی ز بلبل قرض کن
فصل گل شد، ناله ی عیشی ز بلبل قرض کن عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۲۰۶ - کسی که رو به حریم رضا نمی آرد
کسی که رو به حریم رضا نمی آرد
در مدح یکی از امیران
خواهم از نظم ده لیل و نهار حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۷۱۷ - زمین و آسمان بیهوده می پیمود آوازم
زمین و آسمان بیهوده می پیمود آوازم نظام قاری : رباعیات
شماره ۱۳ - پیراهن شسته ام دو صدره ایدل
پیراهن شسته ام دو صدره ایدل صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۲۰ - در عروج نشأه می می کند طوفان سماع
در عروج نشأه می می کند طوفان سماع نسیمی : غزلیات
شماره ۲۲۲ - قصد زلف یار داری در سر ای دل هی مکن
قصد زلف یار داری در سر ای دل هی مکن عبدالقادر گیلانی : غزلیات
شمارهٔ ۷۱ - دل پرغم
گر دل غم پرور ما غمگساری داشتی جامی : لیلی و مجنون
بخش ۲۸ - دیده نوفل مجنون را در بادیه و بر وی ترحم کردن و وی را وعده دادن که لیلی را برای وی خواستگاری کند و ابا کردن پدر لیلی
سوداگر چین این صحیفه صامت بروجردی : مختصری از اشعار افصح الشعراء (میرزا حاجب بروجردی)
شمارهٔ ۸ - در شکایت زمانه و استغاثه به امام عصر(عج)
ای دل افسرده از غم در ملالی تابکی مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۲۲ - زاهد که بپاک دامنیها ثمر است
زاهد که بپاک دامنیها ثمر است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۴۱ - بس که چون برگ خزان دیده پریشان حالم
بس که چون برگ خزان دیده پریشان حالم جمالالدین عبدالرزاق : مقطعات
شمارهٔ ۶۵ - دوری
بدانخدای که بی گرد موکب امرش قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۶۲ - دلی که عشق نکردش چو لاله داغ کجاست
دلی که عشق نکردش چو لاله داغ کجاست بابافغانی : غزلیات
شماره ۲۰۲ - نوبهار آمد که بوی گل جهانرا خوش کند
نوبهار آمد که بوی گل جهانرا خوش کند طغرل احراری : غزلیات
شماره ۱۲۶ - ماه من امروز در مصر ملاحت شاه شد
ماه من امروز در مصر ملاحت شاه شد نسیمی : غزلیات
شماره ۲۲۰ - بیا ای گنج بی پایان، چو خود ما را توانگر کن
بیا ای گنج بی پایان، چو خود ما را توانگر کن نسیمی : غزلیات
شماره ۶۶ - ای شمع فلک پرتوی از روی چو ماهت
ای شمع فلک پرتوی از روی چو ماهت جامی : لیلی و مجنون
بخش ۴۸ - رفتن مجنون به طفیل گدایان به خیمه گاه لیلی و شکستن لیلی کاسه وی را و رقص کردن مجنون از ذوق آن
شیرین سخن شکر فسانه قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۵۵ - باز از مرغان دلم حرف سمندر میزند
باز از مرغان دلم حرف سمندر میزند سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۸۵۵ - فصل گل شد، ناله ی عیشی ز بلبل قرض کن
فصل گل شد، ناله ی عیشی ز بلبل قرض کن عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۲۰۶ - کسی که رو به حریم رضا نمی آرد
کسی که رو به حریم رضا نمی آرد
