جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۶۹ - غافلی کز جور خواهی شیشهٔ دلها شکست
غافلی کز جور خواهی شیشهٔ دلها شکست کمالالدین اسماعیل : ملحقات
شماره ۷ - از چه می افتد از برای خدای
از چه می افتد از برای خدای حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۴۱ - تو را چه غم که به درد تو مبتلایی هست؟
تو را چه غم که به درد تو مبتلایی هست؟ طبیب اصفهانی : رباعیات
شماره ۹ - هرگز دل من به عیش فیروز مباد
هرگز دل من به عیش فیروز مباد فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
وفات کردن ویس
چو با رامین بد او هشتاد ویک سال سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۱۰۰ - در بیان آنکه از دور آدم تا این غایت احوال اولیای کامل و عاشقان واصل ظاهر شد و خلق رو بدیشان آوردند و احوال بزرگی ایشان را همه شنیدند و قبول کردند و اهل علم ظاهراً از حال ایشان بیخبر بودند تا حدی که منصور حلاج رحمة اللّه علیه را از غایت بیخبری بردار کردند و آویختند باز بالای عالم اولیاء عالم دیگر است و آن مقام معشوق است، این خبر در عالم نیامد و بهیچ گوش نرسید مولانا شمس الدین تبریزی عظم اللّه ذکره جهت مولانا جلال الدین قدسنا اللّه بسره العزیز ظاهر شد تا او را از عالم عاشقی و مرتبۀ اولیائی و اصل سوی عالم معشوقی برد زیرا از ازل گوهر آن دریا بود که کل شیئی یرجع الی اصله
ناگهان شمس دین رسید بوی جلال عضد : غزلیّات
شماره ۱۹۹ - المنّة لِلّه که برآمد همه کامم
المنّة لِلّه که برآمد همه کامم عطار نیشابوری : باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن
شماره ۲۰ - تا برجایی بجای میباش و خموش!
تا برجایی بجای میباش و خموش! حافظ : غزلیات
غزل ۱۹ - ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست
ای نسیمِ سحر آرامگَهِ یار کجاست؟ محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۶۷ - به خاکم آن بت اگر با رقیب درگذر آید
به خاکم آن بت اگر با رقیب درگذر آید خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
سرخ تر ، سرخ تر از بابک باش !
روح ِ بابک در تو مولوی : غزلیات
غزل ۱۳۵۶ - اگر درآید ناگه صنم، زهی اقبال
اگر دَرآیَد ناگَهْ صَنَم، زِهی اِقْبال خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
پرنده ی خیس
می دانی امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۲۴ - آنی که از کرشمه و نازت سرشته اند
آنی که از کرشمه و نازت سرشته اند شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۳۰ - در آمد ساقی و آورد جام می برای ما
در آمد ساقی و آورد جام می برای ما سعدی : غزلیات
غزل ۴۲۲ - آن کس که از او صبر محال است و سکونم
آن کس که از او صبر محال است و سکونم اقبال لاهوری : پیام مشرق
مشو ای غنچهٔ نورسته دلگیر
مشو ای غنچهٔ نورسته دلگیر سعدی : قطعات
شماره ۱۵۱ - حسن عنوان چنانکه معلومست
حسن عنوان چنانکه معلومست کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۱۳۲ - بس که بشب مرا خروش و زاریست
بس که بشب مرا خروش و زاریست صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۸۸۹ - در دل صاف نماند اثر تیغ زبان
در دل صاف نماند اثر تیغ زبان
شماره ۳۶۹ - غافلی کز جور خواهی شیشهٔ دلها شکست
غافلی کز جور خواهی شیشهٔ دلها شکست کمالالدین اسماعیل : ملحقات
شماره ۷ - از چه می افتد از برای خدای
از چه می افتد از برای خدای حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۴۱ - تو را چه غم که به درد تو مبتلایی هست؟
تو را چه غم که به درد تو مبتلایی هست؟ طبیب اصفهانی : رباعیات
شماره ۹ - هرگز دل من به عیش فیروز مباد
هرگز دل من به عیش فیروز مباد فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
وفات کردن ویس
چو با رامین بد او هشتاد ویک سال سلطان ولد : ولدنامه
بخش ۱۰۰ - در بیان آنکه از دور آدم تا این غایت احوال اولیای کامل و عاشقان واصل ظاهر شد و خلق رو بدیشان آوردند و احوال بزرگی ایشان را همه شنیدند و قبول کردند و اهل علم ظاهراً از حال ایشان بیخبر بودند تا حدی که منصور حلاج رحمة اللّه علیه را از غایت بیخبری بردار کردند و آویختند باز بالای عالم اولیاء عالم دیگر است و آن مقام معشوق است، این خبر در عالم نیامد و بهیچ گوش نرسید مولانا شمس الدین تبریزی عظم اللّه ذکره جهت مولانا جلال الدین قدسنا اللّه بسره العزیز ظاهر شد تا او را از عالم عاشقی و مرتبۀ اولیائی و اصل سوی عالم معشوقی برد زیرا از ازل گوهر آن دریا بود که کل شیئی یرجع الی اصله
ناگهان شمس دین رسید بوی جلال عضد : غزلیّات
شماره ۱۹۹ - المنّة لِلّه که برآمد همه کامم
المنّة لِلّه که برآمد همه کامم عطار نیشابوری : باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن
شماره ۲۰ - تا برجایی بجای میباش و خموش!
تا برجایی بجای میباش و خموش! حافظ : غزلیات
غزل ۱۹ - ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست
ای نسیمِ سحر آرامگَهِ یار کجاست؟ محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۶۷ - به خاکم آن بت اگر با رقیب درگذر آید
به خاکم آن بت اگر با رقیب درگذر آید خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
سرخ تر ، سرخ تر از بابک باش !
روح ِ بابک در تو مولوی : غزلیات
غزل ۱۳۵۶ - اگر درآید ناگه صنم، زهی اقبال
اگر دَرآیَد ناگَهْ صَنَم، زِهی اِقْبال خسرو گلسرخی : خسرو گلسرخی
پرنده ی خیس
می دانی امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۰۲۴ - آنی که از کرشمه و نازت سرشته اند
آنی که از کرشمه و نازت سرشته اند شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۳۰ - در آمد ساقی و آورد جام می برای ما
در آمد ساقی و آورد جام می برای ما سعدی : غزلیات
غزل ۴۲۲ - آن کس که از او صبر محال است و سکونم
آن کس که از او صبر محال است و سکونم اقبال لاهوری : پیام مشرق
مشو ای غنچهٔ نورسته دلگیر
مشو ای غنچهٔ نورسته دلگیر سعدی : قطعات
شماره ۱۵۱ - حسن عنوان چنانکه معلومست
حسن عنوان چنانکه معلومست کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۱۳۲ - بس که بشب مرا خروش و زاریست
بس که بشب مرا خروش و زاریست صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۸۸۹ - در دل صاف نماند اثر تیغ زبان
در دل صاف نماند اثر تیغ زبان
