خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از صائب تبریزی، با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، به توصیف عشق و زیبایی می‌پردازد. شاعر از عناصری مانند گل، خط، چشم، و می برای بیان احساسات خود استفاده کرده است. او زیبایی معشوق را با عناصر طبیعی مقایسه می‌کند و از عشق و شیدایی خود سخن می‌گوید.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق از زیبایی‌شناسی و ادبیات کلاسیک فارسی نیازمند سطحی از بلوغ فکری است که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
غزل ۵۰۹۵ - ز موج لطف ،آن سیمین بنا گوش
ز موج لطف ،آن سیمین بنا گوش
مرا کرده است چون خط حلقه درگوش ۱
به چشم من بهشت و جوی شیرست
رخ گلرنگ و آن صبح بنا گوش ۲
همان درزیر خاکم می پرد چشم
که این می در قدح ننشیند از جوش ۳
نیاسوده است تا واکرده ام چشم
مرا چون غنچه از خمیازه آغوش ۴
چو خط از چهره خوبان، هویداست
به چشم موشکافان بیت ابرویش ۵
خلد چون خار، گل درپرده چشم
گران چون سنگ باشد پنبه درگوش ۶
خرام خامه مشکین صائب
بود از شوخ چشمان خطاپوش ۷
مرا کرده است چون خط حلقه درگوش ۱
به چشم من بهشت و جوی شیرست
رخ گلرنگ و آن صبح بنا گوش ۲
همان درزیر خاکم می پرد چشم
که این می در قدح ننشیند از جوش ۳
نیاسوده است تا واکرده ام چشم
مرا چون غنچه از خمیازه آغوش ۴
چو خط از چهره خوبان، هویداست
به چشم موشکافان بیت ابرویش ۵
خلد چون خار، گل درپرده چشم
گران چون سنگ باشد پنبه درگوش ۶
خرام خامه مشکین صائب
بود از شوخ چشمان خطاپوش ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۰۹۴ - شده است از شوق تیغ جان ستانش
گوهر بعدی:غزل ۵۰۹۶ - در جهان دل مبند و اسبابش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
