متن بالا به موضوع خودمحوری و غرق شدن افراد در مشکلات و دغدغههای شخصی خود میپردازد. شاعر با استفاده از مثالهای مختلف مانند خضر، یوسف، شمع، و بلبل نشان میدهد که هرکس درگیر مسائل خود است و کمتر به دیگران توجه میکند. همچنین، اشارهای به بیتفاوتی انسانها نسبت به کار حق و وظایف اجتماعی دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
غزل ۹۶۵ - هر که را دیدیم در عالم گرفتار خودست
کار حق بر طاق نسیان مانده، در کار خودست ۱
خضر آسوده است از تعمیر دیوار یتیم
هر کسی را روی در تعمیر دیوار خودست ۲
کیست از دوش کسی باری تواند برگرفت؟
گر همه عیسی است در فکر خر و بار خودست ۳
پرتو حسن ازل افتاده بر دیوار و در
دیو چون یوسف در اینجا محو دیدار خودست ۴
گریه شمع از برای ماتم پروانه نیست
صبح نزدیک است، در فکر شب تار خودست ۵
چون تواند خار حسرت از دل بلبل کشید؟
غنچه بی دست و پا درمانده خار خودست ۶
خرجها دخل است چون باشد به جای خویشتن
هر که می آید به کار خلق، در کار خودست ۷
چشم صائب چون صدف برابر گوهر بار نیست
زیر بار منت طبع گهربار خودست ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.