شماره ۲۶ - صبح میسازد شب من چشم گوهرپاش را

صبح میسازد شب من چشم گوهرپاش را
بار خاطر نیست هرگز روز من خفاش را ۱

ناقبولی آن قدر دارم که بر تصویر من
خط بطلان نیست هر موی قلم نقاش را ۲

چشم دشمن، روشن از روز سیاه من شود
ظلمت شب سرمه باشد دیده خفاش را ۳

گر بخشم آن تندخو دامن ز ما افشاند و رفت
مدعا دامن زدن بود آتش سوداش را ۴

واعظ ما چشم تا وا کرد از غیر تو بست
این چنین باید بنازم دیده بیناش را ۵