صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۹۹۰ - پا به ادب نه که زخم خار نیابی
پا به ادب نه که زخم خار نیابی جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۳۵۱ - پشتم ز غم بار فراق تو دوتا گشت
پشتم ز غم بار فراق تو دوتا گشت آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۱۸۰ - گر هر کرا نهانی کاریست با نگاری
گر هر کرا نهانی کاریست با نگاری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۸۶ - می زند موج پریزاد، صنمخانه صبح
می زند موج پریزاد، صنمخانه صبح صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۴۷ - تندی خوی ضرورست سخن آیین را
تندی خوی ضرورست سخن آیین را مولوی : غزلیات
غزل ۲۱۳۳ - بیدار شو، بیدار شو، هین رفت شب بیدار شو
بیدار شو، بیدار شو، هین رَفت شبْ بیدار شو جلال عضد : غزلیّات
شماره ۲۱۵ - دردی که مراست با که گویم
دردی که مراست با که گویم مولوی : غزلیات
غزل ۲۸۱۳ - اقتلونی یا ثقاتی ان فی قتلی حیاتی
اُقْتُلُونی یا ثِقاتی اِنّ فی قَتْلی حَیاتی مولوی : غزلیات
غزل ۱۶۲۸ - دیده از خلق ببستم چو جمالش دیدم
دیده از خَلْق بِبَستم چو جَمالَش دیدم عطار نیشابوری : بخش سی و هفتم
الحكایة و التمثیل
در رهی میشد سلیمان با سپاه قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۸۳ - هر وقت که خر برآورد بانگ
هر وقت که خر برآورد بانگ مولوی : رباعیات
رباعی ۱۰۹۰ - پر از عیسی است این جهان مالامال
پر از عیسی است این جهان مالامال افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۴۷ - آن که در عشق بتان هر نفسش فریاد است
آن که در عشق بتان هر نفسش فریاد است اقبال لاهوری : رموز بیخودی
در معنی اینکه چون ملت محمدیه مؤسس بر توحید و رسالت است پس نهایت مکانی ندارد
جوهر ما با مقامی بسته نیست جامی : دفتر سوم
بخش ۱۵ - حکایت غازان که از برای یک توبره کاه آتش در خرمن ظالمی انداخت و از پرتو آن عالمی را روشن ساخت
سرور خیل غازیان غازان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۰۲ - دریاب صبح فیض نسیم بهار را
دریاب صبح فیض نسیم بهار را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۸۲ - فیضی که سهیل به خاک یمن رسد
فیضی که سهیل به خاک یمن رسد سنایی غزنوی : الباب الثامن ذکرالسطان یستنزل‌الامان
اندر مدح اصحاب دیوان و ارباب قلم و مشایخ کثّرهم‌اللّٰه
پس از این خواجه خواجگان دگر فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۲۳ - ای نفس خسیس، رو تباهی می‌کن
ای نفس خسیس، رو تباهی می‌کن خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۲۳۳ - الهی به نشانت بینندگانیم به نامت زندگانیم، به فضلت شادانیم به مهرت نازانیم از جا
الهی به نشانت بینندگانیم به نامت زندگانیم، به فضلت شادانیم به مهرت نازانیم از جام مهر تو مست ماییم، به صید عشق تو در دام ماییم.
غزل ۶۹۹۰ - پا به ادب نه که زخم خار نیابی
پا به ادب نه که زخم خار نیابی جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۳۵۱ - پشتم ز غم بار فراق تو دوتا گشت
پشتم ز غم بار فراق تو دوتا گشت آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۱۸۰ - گر هر کرا نهانی کاریست با نگاری
گر هر کرا نهانی کاریست با نگاری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۲۸۶ - می زند موج پریزاد، صنمخانه صبح
می زند موج پریزاد، صنمخانه صبح صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۴۷ - تندی خوی ضرورست سخن آیین را
تندی خوی ضرورست سخن آیین را مولوی : غزلیات
غزل ۲۱۳۳ - بیدار شو، بیدار شو، هین رفت شب بیدار شو
بیدار شو، بیدار شو، هین رَفت شبْ بیدار شو جلال عضد : غزلیّات
شماره ۲۱۵ - دردی که مراست با که گویم
دردی که مراست با که گویم مولوی : غزلیات
غزل ۲۸۱۳ - اقتلونی یا ثقاتی ان فی قتلی حیاتی
اُقْتُلُونی یا ثِقاتی اِنّ فی قَتْلی حَیاتی مولوی : غزلیات
غزل ۱۶۲۸ - دیده از خلق ببستم چو جمالش دیدم
دیده از خَلْق بِبَستم چو جَمالَش دیدم عطار نیشابوری : بخش سی و هفتم
الحكایة و التمثیل
در رهی میشد سلیمان با سپاه قاآنی شیرازی : قطعات
شماره ۸۳ - هر وقت که خر برآورد بانگ
هر وقت که خر برآورد بانگ مولوی : رباعیات
رباعی ۱۰۹۰ - پر از عیسی است این جهان مالامال
پر از عیسی است این جهان مالامال افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۴۷ - آن که در عشق بتان هر نفسش فریاد است
آن که در عشق بتان هر نفسش فریاد است اقبال لاهوری : رموز بیخودی
در معنی اینکه چون ملت محمدیه مؤسس بر توحید و رسالت است پس نهایت مکانی ندارد
جوهر ما با مقامی بسته نیست جامی : دفتر سوم
بخش ۱۵ - حکایت غازان که از برای یک توبره کاه آتش در خرمن ظالمی انداخت و از پرتو آن عالمی را روشن ساخت
سرور خیل غازیان غازان صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۰۲ - دریاب صبح فیض نسیم بهار را
دریاب صبح فیض نسیم بهار را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۸۲ - فیضی که سهیل به خاک یمن رسد
فیضی که سهیل به خاک یمن رسد سنایی غزنوی : الباب الثامن ذکرالسطان یستنزل‌الامان
اندر مدح اصحاب دیوان و ارباب قلم و مشایخ کثّرهم‌اللّٰه
پس از این خواجه خواجگان دگر فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۲۳ - ای نفس خسیس، رو تباهی می‌کن
ای نفس خسیس، رو تباهی می‌کن خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۲۳۳ - الهی به نشانت بینندگانیم به نامت زندگانیم، به فضلت شادانیم به مهرت نازانیم از جا
الهی به نشانت بینندگانیم به نامت زندگانیم، به فضلت شادانیم به مهرت نازانیم از جام مهر تو مست ماییم، به صید عشق تو در دام ماییم.