سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۴۲۴ - اهل شیراز، بهشتی صفتان دهرند
اهل شیراز، بهشتی صفتان دهرند
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۴۸۸ - هر گروهی به دلیل دگر آویخته اند
هر گروهی به دلیل دگر آویخته اند
عطار نیشابوری : دفتر دوم
سؤال نمودن ازمنصور که ابلیس در عین تلبیس است و جواب دادن منصور آن شخص را
یکی پرسید از منصور کابلیس
عطار نیشابوری : آغاز کتاب
فی فضیلة حسن رضی اللّه عنه
نور چشم مصطفی و مرتضی
اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۱۸۵ - بر توسن ناز آنپسر میتاخت چون برق یمان
بر توسن ناز آنپسر میتاخت چون برق یمان
هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۹۶ - کارم از دست شد و دل ز غمت زار افتاد
کارم از دست شد و دل ز غمت زار افتاد
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۲۲۵ - مشک تو نقاب ارغوان می گردد
مشک تو نقاب ارغوان می گردد
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۲۳۵ - میزبانی نیست غیر از ما در ایوان خیال
میزبانی نیست غیر از ما در ایوان خیال
هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۲۱۸ - نیست غم، گر شد گریبان من از غم چاک جاک
نیست غم، گر شد گریبان من از غم چاک جاک
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۱۵۶ - عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برون
عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برون
مولوی : دفتر سوم
بخش ۱۰۹ - در خلوت رفتن داود تا آنچ حقست پیدا شود
دَر فُرو بَست و بِرَفت آن گَهْ شِتاب
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۲۷۳ - هر که از دل دور باشد در نظر منظور نیست
هر که از دل دور باشد در نظر منظور نیست
مشتاق اصفهانی : رباعیات
شماره ۱۸۷ - از کوشش غیر ای تو از حوری به
از کوشش غیر ای تو از حوری به
شاه نعمت‌الله ولی : رباعیات
رباعی ۲۰۷ - تا تیغ به عشق از نیام آخته ام
تا تیغ به عشق از نیام آخته ام
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۶۸۷ - گر چه در سیر بهشتم از گل روی کسی
گر چه در سیر بهشتم از گل روی کسی
فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۸۹ - ناگه بت من مست به بازار برآمد
ناگه بت من مست به بازار برآمد
عثمان مختاری : شهریارنامه
بخش ۴۷ - داستان آمدن ارژنگ شاه به دروازه شهر سراندیب گوید
سپهدار برداشت ز آن ماه کام
بابافغانی : غزلیات
شماره ۱۸۸ - از دیده پنهان آن پری گشت و دل من خوش نکرد
از دیده پنهان آن پری گشت و دل من خوش نکرد
عطار نیشابوری : باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شماره ۲۸ - کو هیچ رهی که پیش آن سدّی نیست
کو هیچ رهی که پیش آن سدّی نیست
سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۴۶۴ - خط نورست بر آن تخته پیشانی تو
خط نورست بر آن تخته پیشانی تو