مولوی : دفتر چهارم
بخش ۱۴ - رد کردن معشوقه عذر عاشق را و تلبیس او را در روی او مالیدن
در جوابَش بَرگُشاد آن یارْ لب شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۶ - وحشی شکار
تا کی در انتظار گذاری به زاریم ترانه های کودکانه : بخش اول
بابای مهربونم
بابای مهربونم سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۸۷ - هر لحظه کنی دلا یکی درد شکار
هر لحظه کنی دلا یکی درد شکار جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۵۳۰ - دل عاشق ز غم پردرد باشد
دل عاشق ز غم پردرد باشد ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۴۶٧ - آنکه کارش ز ابتدا تا انتها
آنکه کارش ز ابتدا تا انتها سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۶۹ - عاشق اینجا از برای دیدن یار آمدست
عاشق اینجا از برای دیدن یار آمدست ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ١٧ - ز هی فرخنده جایی خوش مقامی
ز هی فرخنده جایی خوش مقامی سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۸۵ - هلال غره دولت وجیه دولت و دین
هلال غره دولت وجیه دولت و دین انوری : غزلیات
غزل ۴۴ - روی برگشتنم از روی تو نیست
روی برگشتنم از روی تو نیست فرخی یزدی : غزلیات
شماره ۶۸ - باید این دور اگر عالی و گردون باشد
باید این دور اگر عالی و گردون باشد اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۷۳۲ - گر گمان وصل آن نامهربان می داشتم
گر گمان وصل آن نامهربان می داشتم مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۱۴۰ - صفت فیل و مدح آن پادشاه
همی گذشت به میدان شاه کشور سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۹۲ - ای یوسف ایام ز عشق تو سنایی
ای یوسف ایام ز عشق تو سنایی سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۲۹ - چون من هر کس که از جان سیر باشد
چون من هر کس که از جان سیر باشد ادیب صابر : قطعات
شماره ۴ - او شد جوان و آه جوانی من برفت
او شد جوان و آه جوانی من برفت نظیری نیشابوری : قصاید
شمارهٔ ۲۶ - یک قصیده
نعت محمدی علم مغفرت کنم رشیدالدین میبدی : ۵۷- سورة الحدید
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: أَ لَمْ یَأْنِ لِلَّذِینَ آمَنُوا، هنگام نیامد اینان را که بگرویدند، أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِکْرِ اللَّهِ، که آگاه شود و فرو ماند دلهاى ایشان یاد و سخن خداى را، وَ ما نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ، و آنچه فرو فرستاد از پیغام راست درست، وَ لا یَکُونُوا کَالَّذِینَ أُوتُوا الْکِتابَ مِنْ قَبْلُ و هنگام نیامد گرویدگان را که همچون ایشان نباشند که ایشان را توریة و انجیل دادند پیش از این، فَطالَ عَلَیْهِمُ الْأَمَدُ، دراز شد ور ایشان درنگ و روزگار و فرا گذاشت، فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ، تا دلهاى ایشان سخت شد، وَ کَثِیرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ (۱۶) و بیشتر آنان آناند که کافر شدند از طاعت و از ایمان بیرون. قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۵ - در ستایش پادشاه رضوان ارامگاه محمد شاه غازی طابالله ثراه گوید
عید آمد و عیش آمد و شد روزه و شد غم میرداماد : رباعیات
شماره ۱۷۵ - از شرم رخت چهره نهان دارد مهر
از شرم رخت چهره نهان دارد مهر
بخش ۱۴ - رد کردن معشوقه عذر عاشق را و تلبیس او را در روی او مالیدن
در جوابَش بَرگُشاد آن یارْ لب شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۹۶ - وحشی شکار
تا کی در انتظار گذاری به زاریم ترانه های کودکانه : بخش اول
بابای مهربونم
بابای مهربونم سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۸۷ - هر لحظه کنی دلا یکی درد شکار
هر لحظه کنی دلا یکی درد شکار جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۵۳۰ - دل عاشق ز غم پردرد باشد
دل عاشق ز غم پردرد باشد ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۴۶٧ - آنکه کارش ز ابتدا تا انتها
آنکه کارش ز ابتدا تا انتها سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۶۹ - عاشق اینجا از برای دیدن یار آمدست
عاشق اینجا از برای دیدن یار آمدست ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ١٧ - ز هی فرخنده جایی خوش مقامی
ز هی فرخنده جایی خوش مقامی سلمان ساوجی : قطعات
قطعه ۸۵ - هلال غره دولت وجیه دولت و دین
هلال غره دولت وجیه دولت و دین انوری : غزلیات
غزل ۴۴ - روی برگشتنم از روی تو نیست
روی برگشتنم از روی تو نیست فرخی یزدی : غزلیات
شماره ۶۸ - باید این دور اگر عالی و گردون باشد
باید این دور اگر عالی و گردون باشد اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۷۳۲ - گر گمان وصل آن نامهربان می داشتم
گر گمان وصل آن نامهربان می داشتم مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۱۴۰ - صفت فیل و مدح آن پادشاه
همی گذشت به میدان شاه کشور سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۹۲ - ای یوسف ایام ز عشق تو سنایی
ای یوسف ایام ز عشق تو سنایی سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۲۹ - چون من هر کس که از جان سیر باشد
چون من هر کس که از جان سیر باشد ادیب صابر : قطعات
شماره ۴ - او شد جوان و آه جوانی من برفت
او شد جوان و آه جوانی من برفت نظیری نیشابوری : قصاید
شمارهٔ ۲۶ - یک قصیده
نعت محمدی علم مغفرت کنم رشیدالدین میبدی : ۵۷- سورة الحدید
۲ - النوبة الاولى
قوله تعالى: أَ لَمْ یَأْنِ لِلَّذِینَ آمَنُوا، هنگام نیامد اینان را که بگرویدند، أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِکْرِ اللَّهِ، که آگاه شود و فرو ماند دلهاى ایشان یاد و سخن خداى را، وَ ما نَزَلَ مِنَ الْحَقِّ، و آنچه فرو فرستاد از پیغام راست درست، وَ لا یَکُونُوا کَالَّذِینَ أُوتُوا الْکِتابَ مِنْ قَبْلُ و هنگام نیامد گرویدگان را که همچون ایشان نباشند که ایشان را توریة و انجیل دادند پیش از این، فَطالَ عَلَیْهِمُ الْأَمَدُ، دراز شد ور ایشان درنگ و روزگار و فرا گذاشت، فَقَسَتْ قُلُوبُهُمْ، تا دلهاى ایشان سخت شد، وَ کَثِیرٌ مِنْهُمْ فاسِقُونَ (۱۶) و بیشتر آنان آناند که کافر شدند از طاعت و از ایمان بیرون. قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۵ - در ستایش پادشاه رضوان ارامگاه محمد شاه غازی طابالله ثراه گوید
عید آمد و عیش آمد و شد روزه و شد غم میرداماد : رباعیات
شماره ۱۷۵ - از شرم رخت چهره نهان دارد مهر
از شرم رخت چهره نهان دارد مهر
