شماره ۴۷ - آن که در عشق بتان هر نفسش فریاد است

آن که در عشق بتان هر نفسش فریاد است
نیست عاشق، هوسی دارد و بی بنیاد است ۱

عجب ازمرحله عشق بتان است بسی،
ای بسا شیر، که آهو بچه اش صیاد است ۲

ز اشتیاق لب چون شکر شیرین، خسرو
جان شیرین ندهد، ور بدهد فرهاد است ۳

آن پری رخ که دل عاقل و دیوانه ربود
آدمی نیز مخوانش که فرشتی زاد است ۴

گویمش پیر غم عشق توام، رحمی کن
گوید از درگه ما، بنده پیر آزاد است ۵

رگ لیلی زد و خون از دل مجنون بگشود
نیش عشق استف نه این نیشتر فصاد است ۶

کمتر از کودک یک ساله بود در ره عشق،
مفتی عقل، گرش مرحله در هفتاد است ۷

شاد زی، ای که ز دست غم تو، افسر را
خاطری زار و تنی خسته، دلی ناشاد است ۸