اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۲۵ - مانیم چو غنچه سر فرو برده به جیب
مانیم چو غنچه سر فرو برده به جیب
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۸۴۷ - دردی که سازگار تو گردد دواشناس
دردی که سازگار تو گردد دواشناس
فرخی یزدی : غزلیات
شماره ۱۰۶ - هر شرارت در جهان فرزند آدم می کند
هر شرارت در جهان فرزند آدم می کند
فریدون مشیری : از خاموشی
توضیحات
۵ ــ از خاموشی ــ ۱۳۵۶
اثیر اخسیکتی : قصاید
شمارهٔ ۹۱ - مدح علاءالدوله فخرالدین عربشاه پادشاه کهستان - مطلع دوم
ای صف شمشاد تو تاخته بر ارغوان
الهامی کرمانشاهی : خیابان چهارم
بخش ۴۴ - (کشتن مختار چهل نفر از قاتلان ) حضرت را
بیامد زمین را بوسید و گفت:
امیر معزی : قصاید
شماره ۲۳۴ - بنگر این پیروزه‌گون دریای ناپیدا کنار
بنگر این پیروزه‌گون دریای ناپیدا کنار
عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شماره ۱۳ - شایستهٔ این هوس نهای، تو چه کنی
شایستهٔ این هوس نهای، تو چه کنی
سعدی : قطعات
شماره ۱۶۸ - سگی شکایت ایام بر کسی می‌کرد
سگی شکایت ایام بر کسی می‌کرد
جمال‌الدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۷۰ - وه که دگرباره عشق دست برآورد
وه که دگرباره عشق دست برآورد
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۱۶ - زاهد از آلوده دنیاست دنیا خواه تر
زاهد از آلوده دنیاست دنیا خواه تر
فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۴۲ - سخن از خود رود چون گرد سر گردد زبانش را
سخن از خود رود چون گرد سر گردد زبانش را
اوحدی مراغه‌ای : غزلیات
غزل ۲۵۲ - حسن بدکان نشست، عشق پدیدار شد
حسن بدکان نشست، عشق پدیدار شد
مولوی : غزلیات
غزل ۲۵۶۸ - یک حمله و یک حمله، کامد شب و تاریکی
یک حَمله و یک حَمله، کامَد شب و تاریکی
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۷۶۹ - ای خوش آن ساعت که روی خنجری رنگین کنم
ای خوش آن ساعت که روی خنجری رنگین کنم
رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۸ - اشرف سمرقندی
اسم شریفش سید معین الدین. چون سید حسن غزنوی اشرف تخلص می‌نمود، سید به اشرف ثانی مشهور است. لیکن خود در اشعار اشرفی تخلص می‌فرموده. فاضلی فایق و حکیمی صادق است. وقتی در هرات دل به دلبری از اکابر آن شهر داد و معشوق نیز به وی اخلاص داشت. روزی با جمعی از دوستان به سیر بوستان رفتند.
خیام : رباعیات
رباعی ۵۷ - آن کس که زمین و چرخ و افلاک نهاد
آن کس که زمین و چرخ و افلاک نهاد
ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٧٠۵ - هیچ دانی که مردمی چه بود
هیچ دانی که مردمی چه بود
فروغ فرخزاد : اسیر
وداع
می روم خسته و افسرده و زار
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۹۷ - کلک من شعله برجسته این نه لگن است
کلک من شعله برجسته این نه لگن است