این شعر از فرخی سیستانی به موضوعاتی مانند طمع، بیآبرویی، ناپایداری دنیا، و تأثیر طبیعت بر رفتار انسان میپردازد. شاعر از شرارتهای انسان برای جمعآوری ثروت، بیوفایی دنیا، و تأثیر قدرتطلبی بر طبیعت انتقاد میکند و راهحل را در کمکردن حرص و آز میداند.
مفاهیم عمیق اخلاقی و اجتماعی مطرح شده در شعر نیاز به درک و تجربه کافی از زندگی دارد، بنابراین برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
شماره ۱۰۶ - هر شرارت در جهان فرزند آدم می کند
بهر گرد آوردن دینار و درهم می کند ۱
آبرو هرگز ندارد آنکه در هر صبح و شام
پیش دونان پشت را بهر دونان خم می کند ۲
چون ز غم بیچاره گردی باده با شادی بنوش
کاین اساس شادمانی چاره غم می کند ۳
تکیه بر عهد جهان هرگز مکن کاین بی وفا
صبح عید عاشقان را شام ماتم می کند ۴
زورمندان را طبیعت کرده غارت پیشه خلق
آفتاب از این سبب تاراج شبنم می کند ۵
فرخی آسودگی در حرص بی اندازه نیست
می شود آسوده هر کس آز را کم می کند ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.