شماره ۱۰۷ - عمریست کز جگر، مژه خوناب می خورد

عمریست کز جگر، مژه خوناب می خورد
این ریشه را ببین ز کجا آب می خورد ۱

چشم تو را به دامن ابرو هر آنکه دید
گفتا که مست، باده به محراب می خورد ۲

خال سیه به کنج لب شکرین تست
یا هندوئی که شیره عناب می خورد ۳

دل در شکنج زلف تو چون طفل بند باز
گاهی رود به حلقه و گه تاب می خورد ۴

ریزد عرق هر آنچه ز پیشانی فقیر
سرمایه دار جای می ناب می خورد ۵

غافل مشو که داس دهاقین خون جگر
روزی رسد که بر سر ارباب می خورد ۶

دارم عجب که با همه امتحان هنوز
ملت فریب «لیدر» و احزاب می خورد ۷

با مشت فرخی شکند گر چه پشت خصم
اما همیشه سیلی از احباب می خورد ۸