شماره ۱۰۵ - می پرستانی که از دور فلک آزرده اند

می پرستانی که از دور فلک آزرده اند
همچو خم از ساغر دل دورها خون خورده اند ۱

نیست حق زندگی آن قوم را کز بی حسی
مردگان زنده بلکه زندگان مرده اند ۲

در بر بیگانه و خویشند دایم سرفراز
بهر حق خویش آن قومی که پا بفشرده اند ۳

فارسان فارس را پای فرس گر لنگ نیست
اهل عالم از چه زیشان گوی سبقت برده اند ۴

دوده سیروس را یارب چه آمد کاینچنین
بیدل و بیخون و سست و جامد و افسرده اند ۵