خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر خود را مانند غنچه‌ای توصیف می‌کند که سر به جیب فرو برده و امیدوار است دری از عالم غیب به رویش گشوده شود. او از جوانی تازه و پر از خوبی‌ها یاد می‌کند و در مقابل، خود را پیر و گرفتار عیب‌های فراوان می‌بیند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها برای مخاطبان جوان‌تر دشوار بوده و نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی دارد.
شماره ۲۵ - مانیم چو غنچه سر فرو برده به جیب
مانیم چو غنچه سر فرو برده به جیب
باشد که دری گشاید از عالم غیب ۱
آن تازه جوان و صد هزاران خوبی
ما پیر و گرفتار به هفتاد و دو عیب ۲
باشد که دری گشاید از عالم غیب ۱
آن تازه جوان و صد هزاران خوبی
ما پیر و گرفتار به هفتاد و دو عیب ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴ - ما بنده ی پیریم سرا پا همه عیب
گوهر بعدی:شماره ۲۶ - ما مست ره و هوای دل طبع فریب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
