کمال‌الدین اسماعیل : غزلیات
شماره ۹۹ - زهی در حسرت آن چشم مخمور
زهی در حسرت آن چشم مخمور صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۲۳۱ - رحم کن بر ما سیه‌بختان، که با آن سرکشی
رحم کن بر ما سیه‌بختان، که با آن سرکشی کمال خجندی : غزلیات
شماره ۶۸ - آن چه مروی است چه خوش رفتاری است
آن چه مروی است چه خوش رفتاری است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۹۵ - غم عالم به دل از دیده خونبار می آید
غم عالم به دل از دیده خونبار می آید وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۳ - راندی ز نظر، چشم بلا دیده ی ما را
راندی ز نظر، چشم بلا دیده ی ما را نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۱۱۸ - معراج پیغمبر
شبی رخ تافته زین دیر فانی ادیب الممالک : مقطعات
شمارهٔ ۸۷ - تهنیت
جهان فضل و کرم ای که وحش و طیر مدام صفی علیشاه : رباعیات
شماره ۳۳ - هستی یم و دین کشتی و حیدر ملاح
هستی یم و دین کشتی و حیدر ملاح مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۱۵۹ - ز اول به میان ما به هنگام کنار
ز اول به میان ما به هنگام کنار بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۴۲۳ - صفا گل کرده‌ای تا کی غبار رنگ نشکستن
صفا گل کرده‌ای تا کی غبار رنگ نشکستن فلکی شروانی : قطعات
شمارهٔ ۸ - آغاز بداندیشی، فرجام گرفتاری
شاهی که بدو نازد شاهی به جهانداری زرتشت : جلد اول کتاب اوستا - کهن ترین سرودهای ایرانیان
سرود پنجم وهیشتوایشت گاه
یسنه، هات 53 1 بهترین خواست «زرتشت سپیتمان» برآورده شده است؛ چخ، «مزدا اهوره» در پرتو «اشه» او را زندگی خوش دیرپای بخشیده است وآنان که با وی سر ستیز داشتند نیز [اکنون] درگفتار و در کردار، دین نیکش را آموخته¬اند. 2 اینان راست که با اندیشه وگفتار و کردار، به خشنودی «مزدا» بکوشند و به آزاد کامی و با کارنیک و ستایشگرانه، [او را]نیایش بگزارند. «کی گشتاسب» هوادار «زرتشت سپیتمان» و «فرشوشتر»، راه راست دینی را برگزیده اند که «اهوره» به رهاننده فرو فرستاد. 3 ای پور وچیستای هچتسپی سپیتمانی! ای جوان ترین دختر زرتشت! «مزدا» آن کس را که به «منش نیک» و «اشه» سخت باور است ، به انبازی [زندگی] به تو می¬بخشد. پس با خرد خویش همپرسگی کن و با [یاری] «سپندارمذ» ، نیک آگاهی [خود را] بورز. 4 بی گمان من او را که برای همکاران و خویشاوندان به پدری و سروری گمارده شده است، برخواهم گزید و بدو مهر خواهم ورزید. [باشد که] در زندگانی، فروغ «منش نیک» بر من بتابد و اشون زنی باشم در میان اشونان و «مزدا اهوره» همواره [آموزشهای] دین نیک را به من ارزانی دارد. 5 سخنانی می¬گویم دوشیزگان شوی گزین را و شما [دو تن] زا [نیز] اندرز می¬دهم. [پندم را] با اندیشه[بشنوید] و بدرستی به یاد بسپارید و با «دین» خویش در یابید و بکار بندید: بر هر یک از شماست که در پرتو «منش نیک»، در [راه] «اشه» از دیگری پیشی گیرد، بی گمان این برای وی، پاداش نیکی است. 6 ای مردان و زنان! این را بدرستی دریابید که «دروج» در این جا فریبنده است. «دروج» را از پیشرفت و گسترش باز دارید و پیوند خویشتن را از آن بگسلید. شادی بدست آمده در کورسو [ی تباهکاری]، اندوه مایه ¬ای است. بدین سان، دروندان تباه کنندۀ راستی، زندگی مینوی خویش را نابود می¬کنند سرانجام بانگ وای ودریغ بر خواهید آورد. 8 اینچنین همه دژکرداران فریب می¬خورند و با ریشخنند همگان، خروش بر می¬آورند و دچار گزند و شکست می¬شوند. [اما] در پرتو [کنش] فرمانروای نیک، رامش به زنان و ردان در خانمانها و روستاها باز می¬گردد. [بشود که] فریفتاری – این زنجیر براستی مرگبار – برافتد. [بشود که] آن از همه بزرگتر ، شتابان به سوی ما آمد. 9 دژباوران که بندۀ کام [خویش]اند و از راستی روی بر می¬تابند، [از پارسایان] بیزارند و ارجمندان را خوار می¬شمارند. [آنان] با خویشتن نیز در کشمکش اند. کیست آن سرور آشون که به آزادکامی و از دل و جان با ایشان بستیزد؟ ای مزدا؟ تو با «شهریاری مینوی» خویش ، درویشانی را که درست زندگی می¬کنند، بهروزی خواهی بخشید. اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۱۶ - یارب تو شکسته مرا ساز درست
یارب تو شکسته مرا ساز درست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۷۷ - بیا و درد هجران را دوا ده
بیا و درد هجران را دوا ده میرزا حبیب خراسانی : سایر اشعار
شماره ۲۹ - ترجیع بند
ساقی بزم مجلس آرا شد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۴۹ - کار ما عشق است و مارا بهر آن آورده اند
کار ما عشق است و مارا بهر آن آورده اند غروی اصفهانی : غزلیات
شماره ۷۷ - سینۀ تنگم مجال آه ندارد
سینۀ تنگم مجال آه ندارد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۵۴ - روی مطلب در نقاب یأس از ابرام ماست
روی مطلب در نقاب یأس از ابرام ماست ظهیرالدین فاریابی : غزلیات
شماره ۷ - ای همایون نظر،از من نظری باز مگیر
ای همایون نظر،از من نظری باز مگیر اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۵۸ - یا روی دلم به سوی دیگر گردان
یا روی دلم به سوی دیگر گردان
شماره ۹۹ - زهی در حسرت آن چشم مخمور
زهی در حسرت آن چشم مخمور صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۲۳۱ - رحم کن بر ما سیه‌بختان، که با آن سرکشی
رحم کن بر ما سیه‌بختان، که با آن سرکشی کمال خجندی : غزلیات
شماره ۶۸ - آن چه مروی است چه خوش رفتاری است
آن چه مروی است چه خوش رفتاری است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۱۹۵ - غم عالم به دل از دیده خونبار می آید
غم عالم به دل از دیده خونبار می آید وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۳ - راندی ز نظر، چشم بلا دیده ی ما را
راندی ز نظر، چشم بلا دیده ی ما را نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۱۱۸ - معراج پیغمبر
شبی رخ تافته زین دیر فانی ادیب الممالک : مقطعات
شمارهٔ ۸۷ - تهنیت
جهان فضل و کرم ای که وحش و طیر مدام صفی علیشاه : رباعیات
شماره ۳۳ - هستی یم و دین کشتی و حیدر ملاح
هستی یم و دین کشتی و حیدر ملاح مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۱۵۹ - ز اول به میان ما به هنگام کنار
ز اول به میان ما به هنگام کنار بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۴۲۳ - صفا گل کرده‌ای تا کی غبار رنگ نشکستن
صفا گل کرده‌ای تا کی غبار رنگ نشکستن فلکی شروانی : قطعات
شمارهٔ ۸ - آغاز بداندیشی، فرجام گرفتاری
شاهی که بدو نازد شاهی به جهانداری زرتشت : جلد اول کتاب اوستا - کهن ترین سرودهای ایرانیان
سرود پنجم وهیشتوایشت گاه
یسنه، هات 53 1 بهترین خواست «زرتشت سپیتمان» برآورده شده است؛ چخ، «مزدا اهوره» در پرتو «اشه» او را زندگی خوش دیرپای بخشیده است وآنان که با وی سر ستیز داشتند نیز [اکنون] درگفتار و در کردار، دین نیکش را آموخته¬اند. 2 اینان راست که با اندیشه وگفتار و کردار، به خشنودی «مزدا» بکوشند و به آزاد کامی و با کارنیک و ستایشگرانه، [او را]نیایش بگزارند. «کی گشتاسب» هوادار «زرتشت سپیتمان» و «فرشوشتر»، راه راست دینی را برگزیده اند که «اهوره» به رهاننده فرو فرستاد. 3 ای پور وچیستای هچتسپی سپیتمانی! ای جوان ترین دختر زرتشت! «مزدا» آن کس را که به «منش نیک» و «اشه» سخت باور است ، به انبازی [زندگی] به تو می¬بخشد. پس با خرد خویش همپرسگی کن و با [یاری] «سپندارمذ» ، نیک آگاهی [خود را] بورز. 4 بی گمان من او را که برای همکاران و خویشاوندان به پدری و سروری گمارده شده است، برخواهم گزید و بدو مهر خواهم ورزید. [باشد که] در زندگانی، فروغ «منش نیک» بر من بتابد و اشون زنی باشم در میان اشونان و «مزدا اهوره» همواره [آموزشهای] دین نیک را به من ارزانی دارد. 5 سخنانی می¬گویم دوشیزگان شوی گزین را و شما [دو تن] زا [نیز] اندرز می¬دهم. [پندم را] با اندیشه[بشنوید] و بدرستی به یاد بسپارید و با «دین» خویش در یابید و بکار بندید: بر هر یک از شماست که در پرتو «منش نیک»، در [راه] «اشه» از دیگری پیشی گیرد، بی گمان این برای وی، پاداش نیکی است. 6 ای مردان و زنان! این را بدرستی دریابید که «دروج» در این جا فریبنده است. «دروج» را از پیشرفت و گسترش باز دارید و پیوند خویشتن را از آن بگسلید. شادی بدست آمده در کورسو [ی تباهکاری]، اندوه مایه ¬ای است. بدین سان، دروندان تباه کنندۀ راستی، زندگی مینوی خویش را نابود می¬کنند سرانجام بانگ وای ودریغ بر خواهید آورد. 8 اینچنین همه دژکرداران فریب می¬خورند و با ریشخنند همگان، خروش بر می¬آورند و دچار گزند و شکست می¬شوند. [اما] در پرتو [کنش] فرمانروای نیک، رامش به زنان و ردان در خانمانها و روستاها باز می¬گردد. [بشود که] فریفتاری – این زنجیر براستی مرگبار – برافتد. [بشود که] آن از همه بزرگتر ، شتابان به سوی ما آمد. 9 دژباوران که بندۀ کام [خویش]اند و از راستی روی بر می¬تابند، [از پارسایان] بیزارند و ارجمندان را خوار می¬شمارند. [آنان] با خویشتن نیز در کشمکش اند. کیست آن سرور آشون که به آزادکامی و از دل و جان با ایشان بستیزد؟ ای مزدا؟ تو با «شهریاری مینوی» خویش ، درویشانی را که درست زندگی می¬کنند، بهروزی خواهی بخشید. اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۱۶ - یارب تو شکسته مرا ساز درست
یارب تو شکسته مرا ساز درست اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۷۷ - بیا و درد هجران را دوا ده
بیا و درد هجران را دوا ده میرزا حبیب خراسانی : سایر اشعار
شماره ۲۹ - ترجیع بند
ساقی بزم مجلس آرا شد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۴۹ - کار ما عشق است و مارا بهر آن آورده اند
کار ما عشق است و مارا بهر آن آورده اند غروی اصفهانی : غزلیات
شماره ۷۷ - سینۀ تنگم مجال آه ندارد
سینۀ تنگم مجال آه ندارد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۵۴ - روی مطلب در نقاب یأس از ابرام ماست
روی مطلب در نقاب یأس از ابرام ماست ظهیرالدین فاریابی : غزلیات
شماره ۷ - ای همایون نظر،از من نظری باز مگیر
ای همایون نظر،از من نظری باز مگیر اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۵۸ - یا روی دلم به سوی دیگر گردان
یا روی دلم به سوی دیگر گردان