غزل ۳ - راندی ز نظر، چشم بلا دیده ی ما را

راندی ز نظر، چشم بلا دیده ی ما را
این چشم کجا بود ز تو، دیده ی ما را ۱

سنگی نفتد این طرف از گوشه ی آن بام
این بخت نباشد سر شوریده ی ما را ۲

مردیم به آن چشمه ی حیوان که رساند
شرح عطش سینه ی تفسیده ی ما را ۳

فریاد ز بد بازی دوری که برافشاند
این عرصه ی شطرنج فرو چیده ی ما را ۴

هجران کسی، کرد به یک سیلی غم کور
چشم دل از تیغ نترسیده ی ما را ۵

ما شعله ی شوق تو به صد حیله نشاندیم
دامن مزن این آتش پوشیده ی ما را ۶

ناگاه به باغ تو خزانی بفرستند
خرسند کن از خود دل رنجیده ی ما را ۷

با اشک فرو ریخت ستمهای تو وحشی
پاشید نمک، جان خراشیده ی ما را ۸