خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر به موضوع عشق و عاشقی می‌پردازد و بیان می‌کند که هر کسی برای کاری خاص آفریده شده است. شاعر با اشاره به داستان‌های عاشقانه‌ای مانند فرهاد و مجنون، تأکید می‌کند که این داستان‌ها در واقع شرح حال عاشقان است. همچنین، شعر به رنج‌های عشق و پذیرش آن به عنوان بخشی از راه عاشقی اشاره دارد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک و داستان‌های عاشقانه فارسی مانند فرهاد و مجنون دارد.
شماره ۴۴۹ - کار ما عشق است و مارا بهر آن آورده اند
کار ما عشق است و مارا بهر آن آورده اند
هر کسی را بهر کاری در جهان آورده اند ۱
اینهمه افسانه کز فرهاد و مجنون ساختند
شرح حال ماست یکی یک در بیان آورده اند ۲
عاشقانرا عشق اگر چونشمع میسوزد رواست
تا چرا سوز نهان را بر زبان آورده اند ۳
آندو لعل لب که جان بخشید چون آب حیات
در سخن صد همچو عیسی را بجان آورده اند ۴
در طریق عاشقی اهلی ز کشتن چاره نیست
خوش بر آ، کامروز ما را در میان آورده اند ۵
هر کسی را بهر کاری در جهان آورده اند ۱
اینهمه افسانه کز فرهاد و مجنون ساختند
شرح حال ماست یکی یک در بیان آورده اند ۲
عاشقانرا عشق اگر چونشمع میسوزد رواست
تا چرا سوز نهان را بر زبان آورده اند ۳
آندو لعل لب که جان بخشید چون آب حیات
در سخن صد همچو عیسی را بجان آورده اند ۴
در طریق عاشقی اهلی ز کشتن چاره نیست
خوش بر آ، کامروز ما را در میان آورده اند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۴۸ - در عرق شد چو رخش ز آتش می تابی خورد
گوهر بعدی:شماره ۴۵۰ - بجای آب حیاتم شکر لبی دادند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
