میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۰۴ - گر چنین خون دل از دیده دمادم گذرد
گر چنین خون دل از دیده دمادم گذرد
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۶۹ - صبح از لب لعل تو پیام نمکینی است
صبح از لب لعل تو پیام نمکینی است
سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۳۲ - تا گل لعل روی بنمودست
تا گل لعل روی بنمودست
کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۳۰۴ - دل در پی دلبر بسفر خواهد شد
دل در پی دلبر بسفر خواهد شد
عطار نیشابوری : باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شماره ۳۶ - ای بی سر و بن گشته جهانی از تو
ای بی سر و بن گشته جهانی از تو
صفایی جندقی : رباعیات انابیه
شماره ۲۲ - جز فضل تو کس یافت کجا دادرسی
جز فضل تو کس یافت کجا دادرسی
کمال خجندی : معمیات
شماره ۴ - عیدی دیدم سر علم افتاد
عیدی دیدم سر علم افتاد
قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸ - در تهنیت عید مولود امیرالمؤمنین علیه‌لسلام و مدح پادشاه جمجاه ناصرالدین شاه خلدالله ملکه
خیمهٔ زربفت زد بر چرخ نیلی آفتاب
سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۲۰۹ - ای در سر زلف تو صبا عنبر بیز
ای در سر زلف تو صبا عنبر بیز
فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
آگاهى یافتن موبد از رامین و رفتن او در باغ
چو شاهنشاه آگه شد ز رامین
شاه نعمت‌الله ولی : مثنویات
شماره ۴۸ - عارف راز حضرت معروف
عارف راز حضرت معروف
فرخی سیستانی : ابیات پراکنده
شماره ۳۴ - یکی شادمانی بد اندر جهان
یکی شادمانی بد اندر جهان
سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۶۳ - روز رخت که غره ماه جمال تست
روز رخت که غره ماه جمال تست
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۴۸۶ - ساقی انجمن شد، شوخ شکر کلامی
ساقی انجمن شد، شوخ شکر کلامی
کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۰۱۶ - خواهی که به هیچ غم نمیری
خواهی که به هیچ غم نمیری
قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل ۶۵ - دلا بیا بشنو از حکیم قاآنی
دلا بیا بشنو از حکیم قاآنی
صغیر اصفهانی : رباعیات
شماره ۴۹ - حرفی که نه چون مویز هوش افزاید
حرفی که نه چون مویز هوش افزاید
محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۹۹ - دی به دنبال یکی کبک خرام افتادم
دی به دنبال یکی کبک خرام افتادم
سنایی غزنوی : الباب الثامن ذکرالسطان یستنزل‌الامان
یمدح السلطان الاعظم مالک رقاب الامم سلطان سلاطین العالم یمین‌الدّولة و امین‌الملّة کهف‌الاسلام والمسلمین ابا الحارث بهرامشاه‌بن مسعود نوّراللّٰه مضجعه
ای سنایی به گرد رضوان پوی
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۶۸۴ - دل به دشمن چون ملایم شد مصفا می شود
دل به دشمن چون ملایم شد مصفا می شود