نظیری نیشابوری : قصاید
شمارهٔ ۱۰ - ایضا در مدح خان خانان بن بیرام خان واقعست
چو شمع سوز دلم عشق بر زبان انداخت مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۶۳ - عزم رفتن کرده‌یی چون عمر شیرین یاد دار
عَزمِ رفتن کرده‌یی چون عُمرِ شیرین یاد دار بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۷۰۵ - به یمن سبقت جهد از هزار قافله گیری
به یمن سبقت جهد از هزار قافله گیری عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۲۵ - دلبرم در حسن طاق افتاده است
دلبرم در حسن طاق افتاده است اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۴ - تیره شد از تو به ساقی طبع شورانگیز ما
تیره شد از تو به ساقی طبع شورانگیز ما اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۲ - ای داده زآستان خود آورارگی مرا
ای داده زآستان خود آورارگی مرا آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۴ - ای لب لعل تو روح بخش مسیحا
ای لب لعل تو روح بخش مسیحا رشیدالدین میبدی : ۶- سورة الانعام
۸ - النوبة الاولى
قوله تعالى: وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَیْبِ و بنزدیک اوست گنجهاى غیب لا یَعْلَمُها إِلَّا هُوَ نداند آن را مگر او وَ یَعْلَمُ ما فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ و میداند هر چه در خشک است و هر چه در آب وَ ما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ و بنیوفتد برگى از شاخى إِلَّا یَعْلَمُها مگر میداند آن را وَ لا حَبَّةٍ فِی ظُلُماتِ الْأَرْضِ و نه تخمى در تاریکیهاى زمین او کنده یا افتاده که رست یا نرست وَ لا رَطْبٍ وَ لا یابِسٍ و نه هیچ ترى و نه هیچ خشکى إِلَّا فِی کِتابٍ مُبِینٍ (۵۹) مگر در نامهاى پیدا و پیدا کننده. عبدالقادر گیلانی : غزلیات
شمارهٔ ۶۹ - یار کو؟
افسر شاهی نخواهم خاک پای یارکو صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۲ - ز ممکنات توان دید طلعت او را
ز ممکنات توان دید طلعت او را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۷۶۰ - چراغ طور نسوزد اگر کلیم شوم
چراغ طور نسوزد اگر کلیم شوم هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۱۰۴ - شمع، دوش از ناله من گریه بسیار کرد
شمع، دوش از ناله من گریه بسیار کرد امیر پازواری : چهاربیتی‌ها
شماره ۲۲ - چینْ چینْ چییِهْ بِهْ گُوشِ بِنْ پیچ وُ تُو کِرْدْ؟
چینْ چینْ چییِهْ بِهْ گُوشِ بِنْ پیچ وُ تُو کِرْدْ؟ آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۲۶۶ - بمددکاری عشقت زهوس شاید رست
بمددکاری عشقت زهوس شاید رست سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۱۷۲ - هر بوده که او ز اصل نابود بود
هر بوده که او ز اصل نابود بود قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۱۰ - دلم از غصه هجران تو دارد دردی
دلم از غصه هجران تو دارد دردی عنصری بلخی : بحر متقارب
شماره ۸۰ - جهان خیره ماند ز فرهنگ او
جهان خیره ماند ز فرهنگ او مولوی : دفتر سوم
بخش ۱۶۴ - حکایت آن زنی کی فرزندش نمی‌زیست بنالید جواب آمد کی آن عوض ریاضت تست و به جای جهاد مجاهدانست ترا
آن زنی هر سالْ زاییدی پسر فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۳۳۷ - دوشینه مهی به خواب دیدم
دوشینه مهی به خواب دیدم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۷۵ - به شکر این که داری دست بر میخانه ای ساقی
به شکر این که داری دست بر میخانه ای ساقی
شمارهٔ ۱۰ - ایضا در مدح خان خانان بن بیرام خان واقعست
چو شمع سوز دلم عشق بر زبان انداخت مولوی : غزلیات
غزل ۱۰۶۳ - عزم رفتن کرده‌یی چون عمر شیرین یاد دار
عَزمِ رفتن کرده‌یی چون عُمرِ شیرین یاد دار بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۷۰۵ - به یمن سبقت جهد از هزار قافله گیری
به یمن سبقت جهد از هزار قافله گیری عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۲۵ - دلبرم در حسن طاق افتاده است
دلبرم در حسن طاق افتاده است اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۴ - تیره شد از تو به ساقی طبع شورانگیز ما
تیره شد از تو به ساقی طبع شورانگیز ما اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۲ - ای داده زآستان خود آورارگی مرا
ای داده زآستان خود آورارگی مرا آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۴ - ای لب لعل تو روح بخش مسیحا
ای لب لعل تو روح بخش مسیحا رشیدالدین میبدی : ۶- سورة الانعام
۸ - النوبة الاولى
قوله تعالى: وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَیْبِ و بنزدیک اوست گنجهاى غیب لا یَعْلَمُها إِلَّا هُوَ نداند آن را مگر او وَ یَعْلَمُ ما فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ و میداند هر چه در خشک است و هر چه در آب وَ ما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ و بنیوفتد برگى از شاخى إِلَّا یَعْلَمُها مگر میداند آن را وَ لا حَبَّةٍ فِی ظُلُماتِ الْأَرْضِ و نه تخمى در تاریکیهاى زمین او کنده یا افتاده که رست یا نرست وَ لا رَطْبٍ وَ لا یابِسٍ و نه هیچ ترى و نه هیچ خشکى إِلَّا فِی کِتابٍ مُبِینٍ (۵۹) مگر در نامهاى پیدا و پیدا کننده. عبدالقادر گیلانی : غزلیات
شمارهٔ ۶۹ - یار کو؟
افسر شاهی نخواهم خاک پای یارکو صغیر اصفهانی : غزلیات
شماره ۲ - ز ممکنات توان دید طلعت او را
ز ممکنات توان دید طلعت او را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۷۶۰ - چراغ طور نسوزد اگر کلیم شوم
چراغ طور نسوزد اگر کلیم شوم هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۱۰۴ - شمع، دوش از ناله من گریه بسیار کرد
شمع، دوش از ناله من گریه بسیار کرد امیر پازواری : چهاربیتی‌ها
شماره ۲۲ - چینْ چینْ چییِهْ بِهْ گُوشِ بِنْ پیچ وُ تُو کِرْدْ؟
چینْ چینْ چییِهْ بِهْ گُوشِ بِنْ پیچ وُ تُو کِرْدْ؟ آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۲۶۶ - بمددکاری عشقت زهوس شاید رست
بمددکاری عشقت زهوس شاید رست سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۱۷۲ - هر بوده که او ز اصل نابود بود
هر بوده که او ز اصل نابود بود قاسم انوار : غزلیات
شماره ۶۱۰ - دلم از غصه هجران تو دارد دردی
دلم از غصه هجران تو دارد دردی عنصری بلخی : بحر متقارب
شماره ۸۰ - جهان خیره ماند ز فرهنگ او
جهان خیره ماند ز فرهنگ او مولوی : دفتر سوم
بخش ۱۶۴ - حکایت آن زنی کی فرزندش نمی‌زیست بنالید جواب آمد کی آن عوض ریاضت تست و به جای جهاد مجاهدانست ترا
آن زنی هر سالْ زاییدی پسر فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۳۳۷ - دوشینه مهی به خواب دیدم
دوشینه مهی به خواب دیدم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۷۷۵ - به شکر این که داری دست بر میخانه ای ساقی
به شکر این که داری دست بر میخانه ای ساقی