ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۵۶۰ - چون زلف بنفشه را صبا داد شکن
چون زلف بنفشه را صبا داد شکن سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۵۵ - ای شاه تو شیر می فکندی ره ره
ای شاه تو شیر می فکندی ره ره امام خمینی : رباعیات
راه
فصلی بگشا که وصف رویت باشد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۱۸ - خوش آن ساعت که آن ساقی نشاننم پیش خود مستش
خوش آن ساعت که آن ساقی نشاننم پیش خود مستش کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۵۲ - بسمل ز تیغ او بطپیدن نمی رسد
بسمل ز تیغ او بطپیدن نمی رسد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۷۰ - نظری فکن که دارم تن زار و روی زردی
نظری فکن که دارم تن زار و روی زردی سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۷۹۰ - ز تنهایی چو مینا راز با پیمانه می گویم
ز تنهایی چو مینا راز با پیمانه می گویم کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۳۱۳ - روی تو نقاب همچنان می پوشد
روی تو نقاب همچنان می پوشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۸۶ - نه تبخاله است بر گرد دهان یار افتاده
نه تبخاله است بر گرد دهان یار افتاده واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۴۳۶ - به پنج روزه حیاتست اعتبار غلط
به پنج روزه حیاتست اعتبار غلط غالب دهلوی : رباعیات
شماره ۹۹ - هر چند که زشت و ناسزاییم همه
هر چند که زشت و ناسزاییم همه لبیبی : ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
شمارهٔ ۵۲ - به شاهد لغت توفید، بمعنی حسد و آواز از غلبه و جوش در افتاد
از آن لشکر گشن توفید دهر اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۵۴۴ - توفیق در این بادیه رهبر نشناسد
توفیق در این بادیه رهبر نشناسد جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۹۰ - ما را غم عشق تو زبون می دارد
ما را غم عشق تو زبون می دارد صغیر اصفهانی : ترکیبات
شمارهٔ ۵ - مخمس در مدح خواجه قنبر کننده در خیبر علی علیه‌السلام
امشب به هر کجا گذری وادایمن است واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۶۹ - قد خم شد و افتاد جهان از نظر ما
قد خم شد و افتاد جهان از نظر ما اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۴۰ - تا نمردیم دل از درد تو بهبود نداشت
تا نمردیم دل از درد تو بهبود نداشت سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۵۳۵ - ای جهان ازتو مزین چو بهشت از حوری
ای جهان ازتو مزین چو بهشت از حوری عطار نیشابوری : مظهرالعجایب
قصۀ جنگ خندق و کشته شدن عمرو بدست امیر کل امیر و شادمان شدن حضرت رسول(ص) و اصحاب از آن فتح کبیر
شد یقین کانرد زمان مصطفی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۶۲ - دل را به زلف پرچین تسخیر می توان کرد
دل را به زلف پرچین تسخیر می توان کرد
شماره ۵۶۰ - چون زلف بنفشه را صبا داد شکن
چون زلف بنفشه را صبا داد شکن سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۵۵ - ای شاه تو شیر می فکندی ره ره
ای شاه تو شیر می فکندی ره ره امام خمینی : رباعیات
راه
فصلی بگشا که وصف رویت باشد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۹۱۸ - خوش آن ساعت که آن ساقی نشاننم پیش خود مستش
خوش آن ساعت که آن ساقی نشاننم پیش خود مستش کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۵۲ - بسمل ز تیغ او بطپیدن نمی رسد
بسمل ز تیغ او بطپیدن نمی رسد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۳۷۰ - نظری فکن که دارم تن زار و روی زردی
نظری فکن که دارم تن زار و روی زردی سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۷۹۰ - ز تنهایی چو مینا راز با پیمانه می گویم
ز تنهایی چو مینا راز با پیمانه می گویم کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۳۱۳ - روی تو نقاب همچنان می پوشد
روی تو نقاب همچنان می پوشد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۵۸۶ - نه تبخاله است بر گرد دهان یار افتاده
نه تبخاله است بر گرد دهان یار افتاده واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۴۳۶ - به پنج روزه حیاتست اعتبار غلط
به پنج روزه حیاتست اعتبار غلط غالب دهلوی : رباعیات
شماره ۹۹ - هر چند که زشت و ناسزاییم همه
هر چند که زشت و ناسزاییم همه لبیبی : ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
شمارهٔ ۵۲ - به شاهد لغت توفید، بمعنی حسد و آواز از غلبه و جوش در افتاد
از آن لشکر گشن توفید دهر اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۵۴۴ - توفیق در این بادیه رهبر نشناسد
توفیق در این بادیه رهبر نشناسد جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۹۰ - ما را غم عشق تو زبون می دارد
ما را غم عشق تو زبون می دارد صغیر اصفهانی : ترکیبات
شمارهٔ ۵ - مخمس در مدح خواجه قنبر کننده در خیبر علی علیه‌السلام
امشب به هر کجا گذری وادایمن است واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۶۹ - قد خم شد و افتاد جهان از نظر ما
قد خم شد و افتاد جهان از نظر ما اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۴۰ - تا نمردیم دل از درد تو بهبود نداشت
تا نمردیم دل از درد تو بهبود نداشت سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۵۳۵ - ای جهان ازتو مزین چو بهشت از حوری
ای جهان ازتو مزین چو بهشت از حوری عطار نیشابوری : مظهرالعجایب
قصۀ جنگ خندق و کشته شدن عمرو بدست امیر کل امیر و شادمان شدن حضرت رسول(ص) و اصحاب از آن فتح کبیر
شد یقین کانرد زمان مصطفی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۶۲ - دل را به زلف پرچین تسخیر می توان کرد
دل را به زلف پرچین تسخیر می توان کرد