خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
در این شعر، شاعر از عناصر طبیعت مانند زلف بنفشه، صبا، لاله و بلبل استفاده کرده‌است تا احساسات و تصاویر زیبایی را خلق کند. بلبل با خنده‌ای به غنچه می‌خند و غنچه دهانش باز می‌ماند.
این شعر دارای مفاهیم نمادین و ادبی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند از زیبایی‌های آن لذت ببرند.
شماره ۵۶۰ - چون زلف بنفشه را صبا داد شکن
چون زلف بنفشه را صبا داد شکن
دم بی می لاله رنگ گلبوی مزن ۱
خاصه بمضاحک اندر آمد بلبل
وز خنده بماند غنچه را باز دهن ۲
دم بی می لاله رنگ گلبوی مزن ۱
خاصه بمضاحک اندر آمد بلبل
وز خنده بماند غنچه را باز دهن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵۹ - شاها چو نمیتوان گرفتن کم نان
گوهر بعدی:شماره ۵۶۱ - هر چند بود کعبه اسلام کنون
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
