مولوی : غزلیات
غزل ۲۰۵۴ - بشنیدهام که عزم سفر میکنی، مکن
بِشْنیدهام که عَزمِ سَفَر میکُنی، مَکُن مولوی : غزلیات
غزل ۸۱۲ - خنبهای لایزالی جوش باد
خُنْبهایِ لایَزالی جوش باد صامت بروجردی : کتاب المواد و التاریخ
شمارهٔ ۱۹ - دو بیت دیگر
دلم ز دست جفایت ز بس به تنگ آمد خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۴۹۲ - ای نغمهٔ خوشت دم داود را شعار
ای نغمهٔ خوشت دم داود را شعار مولوی : غزلیات
غزل ۱۱۲۵ - چون سر کس نیستت فتنه مکن دل مبر
چون سَر کَس نیستَت فِتْنه مَکُن دل مَبَر مولوی : رباعیات
رباعی ۱۷۴۴ - ای شادی راز تو هزاران شادی
ای شادی راز تو هزاران شادی اوحدالدین کرمانی : الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
شماره ۷۲ - در راه یقین گمان نباشد کس را
در راه یقین گمان نباشد کس را عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۳۳۸ - بگو که نغمه سرایان عشق خاموشند
بگو که نغمه سرایان عشق خاموشند اسیری لاهیجی : اسرار الشهود
بخش ۵۴ - حکایت ابراهیم ادهم
گفت چون سلطان ملک معنوی رفیق اصفهانی : غزلیات
شماره ۱ - بود که درگذرند از گناهکاری ما
بود که درگذرند از گناهکاری ما ملکالشعرای بهار : مسمطات
کار ما بالاگرفت!
شاه نو بر تختگه ماواگرفت مولوی : غزلیات
غزل ۲۰۵۲ - ای آن که از میانه کران میکنی، مکن
ای آن کِه از میانهْ کَران میکُنی، مَکُن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۷۶ - زهرخند ای دل که دور گریه مستانه رفت
زهرخند ای دل که دور گریه مستانه رفت اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۲۵۲ - یار ارچه زمن هیچ نمی آرد یاد
یار ارچه زمن هیچ نمی آرد یاد عطار نیشابوری : بخش دوم
(۵) حکایت نوشروان عادل با پیر بازیار
فرس میراند نوشروان چو تیری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۴۴ - ای ستمگر از نگاه دور رنجیدن نداشت
ای ستمگر از نگاه دور رنجیدن نداشت انوری : رباعیات
رباعی ۴۳۴ - گر در همه عمر یک نکویی بکنی
گر در همه عمر یک نکویی بکنی اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۰ - به عهد یوسف من کز فرشته افزون است
به عهد یوسف من کز فرشته افزون است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۳۱ - عشق فارغبالم از اندیشه دنیا نمود
عشق فارغبالم از اندیشه دنیا نمود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۳۴ - شکوفه از افق شاخسار پیدا شد
شکوفه از افق شاخسار پیدا شد
غزل ۲۰۵۴ - بشنیدهام که عزم سفر میکنی، مکن
بِشْنیدهام که عَزمِ سَفَر میکُنی، مَکُن مولوی : غزلیات
غزل ۸۱۲ - خنبهای لایزالی جوش باد
خُنْبهایِ لایَزالی جوش باد صامت بروجردی : کتاب المواد و التاریخ
شمارهٔ ۱۹ - دو بیت دیگر
دلم ز دست جفایت ز بس به تنگ آمد خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۴۹۲ - ای نغمهٔ خوشت دم داود را شعار
ای نغمهٔ خوشت دم داود را شعار مولوی : غزلیات
غزل ۱۱۲۵ - چون سر کس نیستت فتنه مکن دل مبر
چون سَر کَس نیستَت فِتْنه مَکُن دل مَبَر مولوی : رباعیات
رباعی ۱۷۴۴ - ای شادی راز تو هزاران شادی
ای شادی راز تو هزاران شادی اوحدالدین کرمانی : الباب الرابع: فی الطهارة و تهذیب النفس و معارفها و ما یلیق بها عن ترک الشهوات
شماره ۷۲ - در راه یقین گمان نباشد کس را
در راه یقین گمان نباشد کس را عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۳۳۸ - بگو که نغمه سرایان عشق خاموشند
بگو که نغمه سرایان عشق خاموشند اسیری لاهیجی : اسرار الشهود
بخش ۵۴ - حکایت ابراهیم ادهم
گفت چون سلطان ملک معنوی رفیق اصفهانی : غزلیات
شماره ۱ - بود که درگذرند از گناهکاری ما
بود که درگذرند از گناهکاری ما ملکالشعرای بهار : مسمطات
کار ما بالاگرفت!
شاه نو بر تختگه ماواگرفت مولوی : غزلیات
غزل ۲۰۵۲ - ای آن که از میانه کران میکنی، مکن
ای آن کِه از میانهْ کَران میکُنی، مَکُن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۷۶ - زهرخند ای دل که دور گریه مستانه رفت
زهرخند ای دل که دور گریه مستانه رفت اوحدالدین کرمانی : الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب
شماره ۲۵۲ - یار ارچه زمن هیچ نمی آرد یاد
یار ارچه زمن هیچ نمی آرد یاد عطار نیشابوری : بخش دوم
(۵) حکایت نوشروان عادل با پیر بازیار
فرس میراند نوشروان چو تیری صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۳۴۴ - ای ستمگر از نگاه دور رنجیدن نداشت
ای ستمگر از نگاه دور رنجیدن نداشت انوری : رباعیات
رباعی ۴۳۴ - گر در همه عمر یک نکویی بکنی
گر در همه عمر یک نکویی بکنی اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۰۰ - به عهد یوسف من کز فرشته افزون است
به عهد یوسف من کز فرشته افزون است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۷۳۱ - عشق فارغبالم از اندیشه دنیا نمود
عشق فارغبالم از اندیشه دنیا نمود صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۳۴ - شکوفه از افق شاخسار پیدا شد
شکوفه از افق شاخسار پیدا شد
