ترک خودپرستی کن

گر به چشم دل جاناجلوه های ما بینی
در حریم اهل دل جلوه ی خدا بینی ۱

راز آسمان ها را در نگاه ما خوانی
نور صبحگاهی را بر جبین ما بینی ۲

در مصاف مسکینان چرخ را زبون یابی
با شکوه ی درویشان شاه را گدا بینی ۳

گر طلب کنی از جان عشق و دردمندی را
عشق را هنر یابی درد را دوا بینی ۴

چون صبا ز خار و گل ترک آشنایی کن
تا بهر چه روی آری روی آشنا بینی ۵

نی ز نغمه واماند چون ز لب جدا ماند
وای اگر دل خود را از خدا جدا بینی ۶

تار و پود هستی را سوختیم و خرسندیم
رند عافیت سوزی همچو ما کجا بینی ۷

تابد از دلم شب ها پرتوی چو کوکب ها
صبح روشنم خوانی گر شبی مرا بینی ۸

ترک خودپرستی کن عاشقی و مستی کن
تا ز دام غم خود را چون رهی رها بینی ۹