سیف فرغانی : غزلیات
شماره ۳۸۲ - بروز وصل زهجران یار می ترسم
بروز وصل زهجران یار می ترسم صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۷۳ - به روی نرم، کار از اهل دنیا برنمی آید
به روی نرم، کار از اهل دنیا برنمی آید سعدی : باب اول در سیرت پادشاهان
حکایت ۱۶ - یکی از رفیقان شکایتِ روزگارِ نامساعد به نزد من آورد
یکی از رفیقان شکایتِ روزگارِ نامساعد به نزد من آورد که کفافِ اندک دارم و عیالِ بسیار و طاقتِ بار فاقه نمی‌آرم و بارها در دلم آمد که به اقلیمی دیگر نقل کنم تا در هر آن صورت که زندگانی کرده شود، کسی را بر نیک و بدِ من اطّلاع نباشد. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۳ - در بیابان طلب، راهبری نیست مرا
در بیابان طلب، راهبری نیست مرا مولوی : رباعیات
رباعی ۸۰۶ - لبهای تو آنگه که با ستیز بود
لبهای تو آنگه که با ستیز بود سعیدا : غزلیات
شماره ۵۵ - تا کجا رفتار دلجوی تو را دیده است آب
تا کجا رفتار دلجوی تو را دیده است آب مولوی : غزلیات
غزل ۳۱۶۵ - جان و جهان! دوش کجا بوده‌ای؟
جان و جهان! دوش کجا بوده‌ای؟ عطار نیشابوری : بخش هفدهم
(۷) حکایت آن پیر که دختر جوان خواست
مگر پیری یکی دختر جوان خواست بلند اقبال : بخش سوم
بخش ۶۱ - حکایت
شبی رفت دزدی سوی خانه ای ترانه های کودکانه : بخش اول
پیشی جونم
پیشی جونم ملا احمد نراقی : باب چهارم
اسرار وجوب زکاه
و چون تشدید در امر زکاه را دانستی، بدان که سر در واجب کردن زکاه، بلکه ترغیب به مطلق بذل کردن مال، سه چیز است: صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۴۸ - نیم ز پرسش محشر به هیچ باب خجل
نیم ز پرسش محشر به هیچ باب خجل فرخی سیستانی : قصاید (گزیدهٔ ناقص)
قصیدهٔ شمارهٔ ۲ - در مدح خواجه عمید ابو منصور سید اسعد
نیلگون پرده برکشید هوا جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۴۱ - گر به جانی می فروشد وصل خویش
گر به جانی می فروشد وصل خویش مولوی : غزلیات
غزل ۱۶۲۸ - دیده از خلق ببستم چو جمالش دیدم
دیده از خَلْق بِبَستم چو جَمالَش دیدم فخرالدین عراقی : فصل هفتم
غزل
گر ز شمعت چراغی افروزیم سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۸۲ - ای گشته نهان از من پیدات همی جویم
ای گشته نهان از من پیدات همی جویم اقبال لاهوری : پیام مشرق
سر خوش از بادهٔ تو خم شکنی نیست که نیست
سر خوش از بادهٔ تو خم شکنی نیست که نیست مولوی : غزلیات
غزل ۱۹۸۹ - جنتی کرد جهان را ز شکر خندیدن
جَنَّتی کرد جهان را زِ شِکَر خندیدن شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۶۳۰ - هر که او عاشق است جان دارد
هر که او عاشق است جان دارد
شماره ۳۸۲ - بروز وصل زهجران یار می ترسم
بروز وصل زهجران یار می ترسم صائب تبریزی : مطالع
شماره ۲۷۳ - به روی نرم، کار از اهل دنیا برنمی آید
به روی نرم، کار از اهل دنیا برنمی آید سعدی : باب اول در سیرت پادشاهان
حکایت ۱۶ - یکی از رفیقان شکایتِ روزگارِ نامساعد به نزد من آورد
یکی از رفیقان شکایتِ روزگارِ نامساعد به نزد من آورد که کفافِ اندک دارم و عیالِ بسیار و طاقتِ بار فاقه نمی‌آرم و بارها در دلم آمد که به اقلیمی دیگر نقل کنم تا در هر آن صورت که زندگانی کرده شود، کسی را بر نیک و بدِ من اطّلاع نباشد. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۳ - در بیابان طلب، راهبری نیست مرا
در بیابان طلب، راهبری نیست مرا مولوی : رباعیات
رباعی ۸۰۶ - لبهای تو آنگه که با ستیز بود
لبهای تو آنگه که با ستیز بود سعیدا : غزلیات
شماره ۵۵ - تا کجا رفتار دلجوی تو را دیده است آب
تا کجا رفتار دلجوی تو را دیده است آب مولوی : غزلیات
غزل ۳۱۶۵ - جان و جهان! دوش کجا بوده‌ای؟
جان و جهان! دوش کجا بوده‌ای؟ عطار نیشابوری : بخش هفدهم
(۷) حکایت آن پیر که دختر جوان خواست
مگر پیری یکی دختر جوان خواست بلند اقبال : بخش سوم
بخش ۶۱ - حکایت
شبی رفت دزدی سوی خانه ای ترانه های کودکانه : بخش اول
پیشی جونم
پیشی جونم ملا احمد نراقی : باب چهارم
اسرار وجوب زکاه
و چون تشدید در امر زکاه را دانستی، بدان که سر در واجب کردن زکاه، بلکه ترغیب به مطلق بذل کردن مال، سه چیز است: صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۲۴۸ - نیم ز پرسش محشر به هیچ باب خجل
نیم ز پرسش محشر به هیچ باب خجل فرخی سیستانی : قصاید (گزیدهٔ ناقص)
قصیدهٔ شمارهٔ ۲ - در مدح خواجه عمید ابو منصور سید اسعد
نیلگون پرده برکشید هوا جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۸۴۱ - گر به جانی می فروشد وصل خویش
گر به جانی می فروشد وصل خویش مولوی : غزلیات
غزل ۱۶۲۸ - دیده از خلق ببستم چو جمالش دیدم
دیده از خَلْق بِبَستم چو جَمالَش دیدم فخرالدین عراقی : فصل هفتم
غزل
گر ز شمعت چراغی افروزیم سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۸۲ - ای گشته نهان از من پیدات همی جویم
ای گشته نهان از من پیدات همی جویم اقبال لاهوری : پیام مشرق
سر خوش از بادهٔ تو خم شکنی نیست که نیست
سر خوش از بادهٔ تو خم شکنی نیست که نیست مولوی : غزلیات
غزل ۱۹۸۹ - جنتی کرد جهان را ز شکر خندیدن
جَنَّتی کرد جهان را زِ شِکَر خندیدن شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۶۳۰ - هر که او عاشق است جان دارد
هر که او عاشق است جان دارد