کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۰۲۹ - راز معشوق حدیثیست نهان داشتنی
راز معشوق حدیثیست نهان داشتنی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۴۶ - دل ازان نخل به امید ثمر خرسندست
دل ازان نخل به امید ثمر خرسندست کوهی : غزلیات
شماره ۸۲ - خوش حال آن کسانی کز دام تن رهیدند
خوش حال آن کسانی کز دام تن رهیدند جامی : دفتر اول
بخش ۱۱۳ - در مذمت آنان که شرع را بهانه آزار مسلمانان سازند و کارهای باطل را در صورت حق بپردازند
آن که شرع خدای ازوست تباه پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
خون دل
مرغی بباغ رفت و یکی میوه کند و خورد ملک‌الشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۹۹ - سرگذشت شاعر
یاد باد آن عهد کم بندی به پای اندر نبود هجویری : مقدمات
- اما آن‌چه گفتم: «مقصودت معلوم شد و سخن اندر غرضت اندر این کتاب مقسوم شد». مراد ا
اما آن‌چه گفتم: «مقصودت معلوم شد و سخن اندر غرضت اندر این کتاب مقسوم شد». مراد از این قول آن بود که تا مسئول را مقصود سائل معلوم نگردد، مراد سائل محصول نگردد؛ که سؤال از اشکال کنند و چون به جواب، اشکال حل نشود فایده ندهد و حل اشکال جز به معرفت اشکال نتوان کرد. و آن‌چه گفتم: «سخن اندر غرضت مقسوم شد»، یعنی سئوال بر جمله را جواب بر جمله باشد، چون سائل بر جملهٔ درجات و اخوات سؤال خود عالم بود؛ و باز مبتدی را به تفصیل حاجت باشد و اقسام حدود و بیان آن، خاصه که غرض تو اسعذک اللّه اندر این آن بوده است که تا تفصیل دهم و کتابی سازم از سؤال تو. و باللّه التوفیق. مولوی : رباعیات
رباعی ۱۵۷۰ - زاندم که شنیده‌ام نوای غم تو
زاندم که شنیده‌ام نوای غم تو حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۱۱۹ - خوشا جانی که بستاند بدست خویش جانانش
خوشا جانی که بستاند بدست خویش جانانش سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۳۹۸ - تا گرفتم خو به سحر نرگسش جادو شدم
تا گرفتم خو به سحر نرگسش جادو شدم جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۵۱ - چو رو از برقع آن رشک قمر می آورد بیرون
چو رو از برقع آن رشک قمر می آورد بیرون جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۴۱۱ - جفا تا کی کنی بر ما نگویی
جفا تا کی کنی بر ما نگویی مولوی : غزلیات
غزل ۳۲۲۳ - یا من یزید حسنک حقا تحیری
یا مَنْ یَزیدُ حُسْنُکَ حَقًّا تَحَیُّری امیر معزی : قصاید
شماره ۳۲۸ - چیست آن دریا که هست از بخشش او در جهان
چیست آن دریا که هست از بخشش او در جهان باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۹۸ - بوره جانا که جانانم تویی تو
بوره جانا که جانانم تویی تو واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۸۰ - قد چو خم گردید، روشن شد که وقت مردن است
قد چو خم گردید، روشن شد که وقت مردن است ملا احمد نراقی : منتخب غزلیات و قطعات
شماره ۷ - یا رب ز بخت ماست که شد ناله بی اثر
یا رب ز بخت ماست که شد ناله بی اثر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۳۰ - گر قابل ملال نیم، شاد کن مرا
گر قابل ملال نیم، شاد کن مرا حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۳۱۶ - جام می پر کن که جز جام می ام انجام نیست
جام می پر کن که جز جام می ام انجام نیست آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۴۰۸ - تاکی کمان نماید و پیکان نهان کند
تاکی کمان نماید و پیکان نهان کند
شماره ۱۰۲۹ - راز معشوق حدیثیست نهان داشتنی
راز معشوق حدیثیست نهان داشتنی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۴۶ - دل ازان نخل به امید ثمر خرسندست
دل ازان نخل به امید ثمر خرسندست کوهی : غزلیات
شماره ۸۲ - خوش حال آن کسانی کز دام تن رهیدند
خوش حال آن کسانی کز دام تن رهیدند جامی : دفتر اول
بخش ۱۱۳ - در مذمت آنان که شرع را بهانه آزار مسلمانان سازند و کارهای باطل را در صورت حق بپردازند
آن که شرع خدای ازوست تباه پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
خون دل
مرغی بباغ رفت و یکی میوه کند و خورد ملک‌الشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۹۹ - سرگذشت شاعر
یاد باد آن عهد کم بندی به پای اندر نبود هجویری : مقدمات
- اما آن‌چه گفتم: «مقصودت معلوم شد و سخن اندر غرضت اندر این کتاب مقسوم شد». مراد ا
اما آن‌چه گفتم: «مقصودت معلوم شد و سخن اندر غرضت اندر این کتاب مقسوم شد». مراد از این قول آن بود که تا مسئول را مقصود سائل معلوم نگردد، مراد سائل محصول نگردد؛ که سؤال از اشکال کنند و چون به جواب، اشکال حل نشود فایده ندهد و حل اشکال جز به معرفت اشکال نتوان کرد. و آن‌چه گفتم: «سخن اندر غرضت مقسوم شد»، یعنی سئوال بر جمله را جواب بر جمله باشد، چون سائل بر جملهٔ درجات و اخوات سؤال خود عالم بود؛ و باز مبتدی را به تفصیل حاجت باشد و اقسام حدود و بیان آن، خاصه که غرض تو اسعذک اللّه اندر این آن بوده است که تا تفصیل دهم و کتابی سازم از سؤال تو. و باللّه التوفیق. مولوی : رباعیات
رباعی ۱۵۷۰ - زاندم که شنیده‌ام نوای غم تو
زاندم که شنیده‌ام نوای غم تو حسین خوارزمی : غزلیات، قصاید و قطعات
شماره ۱۱۹ - خوشا جانی که بستاند بدست خویش جانانش
خوشا جانی که بستاند بدست خویش جانانش سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۳۹۸ - تا گرفتم خو به سحر نرگسش جادو شدم
تا گرفتم خو به سحر نرگسش جادو شدم جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۵۱ - چو رو از برقع آن رشک قمر می آورد بیرون
چو رو از برقع آن رشک قمر می آورد بیرون جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۴۱۱ - جفا تا کی کنی بر ما نگویی
جفا تا کی کنی بر ما نگویی مولوی : غزلیات
غزل ۳۲۲۳ - یا من یزید حسنک حقا تحیری
یا مَنْ یَزیدُ حُسْنُکَ حَقًّا تَحَیُّری امیر معزی : قصاید
شماره ۳۲۸ - چیست آن دریا که هست از بخشش او در جهان
چیست آن دریا که هست از بخشش او در جهان باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۹۸ - بوره جانا که جانانم تویی تو
بوره جانا که جانانم تویی تو واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۸۰ - قد چو خم گردید، روشن شد که وقت مردن است
قد چو خم گردید، روشن شد که وقت مردن است ملا احمد نراقی : منتخب غزلیات و قطعات
شماره ۷ - یا رب ز بخت ماست که شد ناله بی اثر
یا رب ز بخت ماست که شد ناله بی اثر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۷۳۰ - گر قابل ملال نیم، شاد کن مرا
گر قابل ملال نیم، شاد کن مرا حکیم نزاری : غزلیات
شماره ۳۱۶ - جام می پر کن که جز جام می ام انجام نیست
جام می پر کن که جز جام می ام انجام نیست آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۴۰۸ - تاکی کمان نماید و پیکان نهان کند
تاکی کمان نماید و پیکان نهان کند