خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از بی‌توجهی دیگران به یک شخصیت یا مفهوم (احتمالاً عشق یا حقیقت) شکایت می‌کند و اشاره می‌کند که وقتی نوبت به او رسید، آن شخصیت یا مفهوم به شکل غیرمنتظره‌ای تغییر کرد و از آنچه دیگران می‌گویند بدتر شد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و انتزاعی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، لحن شکایت‌آمیز و اشاره به تغییر ناگهانی ممکن است نیاز به تجربه‌ی زندگی بیشتری برای درک کامل داشته باشد.
رباعی ۱۸ - ای سغبهٔ آنانکه نمی‌جویندت
ای سغبهٔ آنانکه نمی‌جویندت
شهری و دهی ز دور می‌بویندت ۱
نوبت چو به ما رسید توسن گشتی
ای آن و از آن بتر که می‌گویندت ۲
شهری و دهی ز دور می‌بویندت ۱
نوبت چو به ما رسید توسن گشتی
ای آن و از آن بتر که می‌گویندت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷ - با بخل بود به غایتی پیوندت
گوهر بعدی:رباعی ۱۹ - سیاره به خدمت سپرد خاک درت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
