نصرالله منشی : مقدمهٔ نصرالله منشی
بخش ۲۵ - حکمت همیشه عزیز بوده است، خاصه بنزدیک ملوک و اعیان
و اگر در تقریر محاسن این کتاب مجلدات پرداخته شود هنوز حق آن بواجبی گزارده بیاید، لکن ابرام از همه حد بگذشت و از آن موضع که بذکر نوشروان رسیده آمده ست تا اینجا سراسر حشو است و با سیاقت کتاب البته مناسبتی ندارد؛ اما غرض آن بود تا شناخته گردد که حکمت همیشه عزیز بوده است، خاصه بنزدیک ملوک و اعیان، و الحق اگر دران سعیی پیوسته آید و موونیی تحمل کرده شود ضایع و بی ثمرت نمانده ست، زیرا که معرفت قوانین سیاست در جهان داری اصل معتبر است و بقای ذکر بر امتداد روزگار ذخیرتی نفیس، و بهربها که خریده شود رایگان نماید.
سرایندهٔ فرامرزنامه : فرامرزنامه
بخش ۱۴۵ - دیدن فرامرز،بازارگان و گفتن او به فرامرز از سیمرغ
ببندد دری کردگار جهان
حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۶۹ - داغی که ز شورابهٔ اشکم نمکین است
داغی که ز شورابهٔ اشکم نمکین است
میرزا حبیب خراسانی : غزلیات
شماره ۲۳۴ - ما بیخودان مست که رند و قلندریم
ما بیخودان مست که رند و قلندریم
کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۴۸۶ - آستین گریه را گاهی که بالا می زنم
آستین گریه را گاهی که بالا می زنم
حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۵۵۷ - بی مطرب و می چشم تری را چه کند کس؟
بی مطرب و می چشم تری را چه کند کس؟
فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۱۸۷ - در مدح خواجه ابوالقاسم احمد بن حسین میمندی
زمانه رغم مرا ای به رخ ستیزه ماه
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۴۸۸ - از گرانجانی گران بر خاطر دنیا مشو
از گرانجانی گران بر خاطر دنیا مشو
مجد همگر : رباعیات
شماره ۲۰۰ - بی روی تو عیش و کامرانی خوش نیست
بی روی تو عیش و کامرانی خوش نیست
میرزا آقاخان کرمانی : نامهٔ باستان
بخش ۳۵ - سرگذشت ساسان پور بهمن
برادر بد او را یکی شیرگیر
سنایی غزنوی : قصاید
قصیده ۱۲۱ - خیز تا خود ز عقل باز کنیم
خیز تا خود ز عقل باز کنیم
سید حسن غزنوی : رباعیات
شماره ۱۱۹ - ای چرخ فلک قد بخم از زلف توام
ای چرخ فلک قد بخم از زلف توام
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۵۳۲ - بگشا بشکر خنده لب لعل شکرریز
بگشا بشکر خنده لب لعل شکرریز
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۱۹ - ز هجران که دارد لاله داغی دلسیاهی را؟
ز هجران که دارد لاله داغی دلسیاهی را؟
اوحدی مراغه‌ای : جام جم
دوم در کیفیت معاش جمهور و درآن چند بند سخنست اول در معاش اهل دنیا
نوبهارست و روز عیش امروز
امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۱۱۸ - بیک کرشمه که بر جان زدی، ز دست شدم
بیک کرشمه که بر جان زدی، ز دست شدم
مجد همگر : رباعیات
شماره ۲۸۷ - هر سفله که همرنگ اماجد گردد
هر سفله که همرنگ اماجد گردد
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۴۳۶ - چون غنچه هر که ننشست در خار تا به گردن
چون غنچه هر که ننشست در خار تا به گردن
ملک‌الشعرای بهار : ارمغان بهار
فقرۀ ۳
آن گذشته فراموش کن‌، و ان ناامده را بیش (‌و) تیمار مبر.
مولوی : رباعیات
رباعی ۱۶۹۰ - ای آنکه به کوی یار ما افتادی
ای آنکه به کوی یار ما افتادی