ترانه های کودکانه : بخش اول
چهارشنبه
اینجا کجاست؟ اینجا کجاست؟ مدرسه هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۱۷۲ - وه! که سودای تو آخر سر به شیدایی کشید
وه! که سودای تو آخر سر به شیدایی کشید عطار نیشابوری : بخش یازدهم
(۷) حکایت شیخ بایزید و آن قلّاش که او را حدّ میزدند
بکاری بایزید عالم افروز عطار نیشابوری : در نعت رسول
حکایت مادری که فرزندش در آب افتاد
مادری را طفل در آب اوفتاد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۳۲۰ - سرو بر خاک ره از رشک قد یار نشست
سرو بر خاک ره از رشک قد یار نشست ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۲۷۰ - گر نور روی روشنت افتد بر آینه
گر نور روی روشنت افتد بر آینه امیرخسرو دهلوی : مثنویات
شمارهٔ ۷۴ - قلم زدن نخست در شرح تیغ زدن جمهور سلاطین ماضیهٔ دهلی
خوشا هندوستان و رونق دین صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۶۴ - من نمی گویم ز گلزارت کسی گل چیده است
من نمی گویم ز گلزارت کسی گل چیده است خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۶۳ - قصیده
دلهای ما قرارگه درد کردهاند صائب تبریزی : مطالع
شماره ۴۶۴ - ز اهل کرم به هند کسی را ندیده ایم
ز اهل کرم به هند کسی را ندیده ایم عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۱۵۲ - گذشت و بر من عاجز ببین چه حال گذشت
گذشت و بر من عاجز ببین چه حال گذشت حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۰۹ - ز معراج خریّت، خواجه سنگین بار می آید
ز معراج خریّت، خواجه سنگین بار می آید امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۰۷ - شب ست این وه چه بی پایان و یا خود زلف یارست این
شب ست این وه چه بی پایان و یا خود زلف یارست این اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۲۰ - آب حیات کس بجز از جرعه کش نخورد
آب حیات کس بجز از جرعه کش نخورد ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۵۱۰ - درد دل زار و زردی رخ دارم
درد دل زار و زردی رخ دارم محتشم کاشانی : قطعات
شمارهٔ ۸۷ - وله ایضا
یارب امشب از علامتها چه میبیند به خواب رشیدالدین میبدی : ۱۴- سورة ابراهیم- مکیة
۴ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «وَ إِذْ قالَ إِبْراهِیمُ رَبِّ» ابراهیم گفت خداوند من «اجْعَلْ هَذَا الْبَلَدَ آمِناً» این شهر شهرى بى بیم کن، «وَ اجْنُبْنِی وَ بَنِیَّ» و دور دار مرا و پسران مرا، «أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنامَ (۳۵)» که بتان را پرستیم. مولوی : غزلیات
غزل ۷۴ - گر زان که نهای طالب جوینده شوی با ما
گَر زان که نِهای طالِب جویَنده شَوی با ما نسیمی : رباعیات
شماره ۱۴ - آنم که خدای محض در پشت من است
آنم که خدای محض در پشت من است ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۳۰ - تتمه حال پادشاه و زنگیان
از قضا فوجی ز زنگ تیره روی
چهارشنبه
اینجا کجاست؟ اینجا کجاست؟ مدرسه هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۱۷۲ - وه! که سودای تو آخر سر به شیدایی کشید
وه! که سودای تو آخر سر به شیدایی کشید عطار نیشابوری : بخش یازدهم
(۷) حکایت شیخ بایزید و آن قلّاش که او را حدّ میزدند
بکاری بایزید عالم افروز عطار نیشابوری : در نعت رسول
حکایت مادری که فرزندش در آب افتاد
مادری را طفل در آب اوفتاد اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۳۲۰ - سرو بر خاک ره از رشک قد یار نشست
سرو بر خاک ره از رشک قد یار نشست ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شماره ۲۷۰ - گر نور روی روشنت افتد بر آینه
گر نور روی روشنت افتد بر آینه امیرخسرو دهلوی : مثنویات
شمارهٔ ۷۴ - قلم زدن نخست در شرح تیغ زدن جمهور سلاطین ماضیهٔ دهلی
خوشا هندوستان و رونق دین صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۱۶۴ - من نمی گویم ز گلزارت کسی گل چیده است
من نمی گویم ز گلزارت کسی گل چیده است خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۶۳ - قصیده
دلهای ما قرارگه درد کردهاند صائب تبریزی : مطالع
شماره ۴۶۴ - ز اهل کرم به هند کسی را ندیده ایم
ز اهل کرم به هند کسی را ندیده ایم عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۱۵۲ - گذشت و بر من عاجز ببین چه حال گذشت
گذشت و بر من عاجز ببین چه حال گذشت حزین لاهیجی : غزلیات ناتمام
شماره ۲۰۹ - ز معراج خریّت، خواجه سنگین بار می آید
ز معراج خریّت، خواجه سنگین بار می آید امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۵۰۷ - شب ست این وه چه بی پایان و یا خود زلف یارست این
شب ست این وه چه بی پایان و یا خود زلف یارست این اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۴۲۰ - آب حیات کس بجز از جرعه کش نخورد
آب حیات کس بجز از جرعه کش نخورد ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۵۱۰ - درد دل زار و زردی رخ دارم
درد دل زار و زردی رخ دارم محتشم کاشانی : قطعات
شمارهٔ ۸۷ - وله ایضا
یارب امشب از علامتها چه میبیند به خواب رشیدالدین میبدی : ۱۴- سورة ابراهیم- مکیة
۴ - النوبة الاولى
قوله تعالى: «وَ إِذْ قالَ إِبْراهِیمُ رَبِّ» ابراهیم گفت خداوند من «اجْعَلْ هَذَا الْبَلَدَ آمِناً» این شهر شهرى بى بیم کن، «وَ اجْنُبْنِی وَ بَنِیَّ» و دور دار مرا و پسران مرا، «أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنامَ (۳۵)» که بتان را پرستیم. مولوی : غزلیات
غزل ۷۴ - گر زان که نهای طالب جوینده شوی با ما
گَر زان که نِهای طالِب جویَنده شَوی با ما نسیمی : رباعیات
شماره ۱۴ - آنم که خدای محض در پشت من است
آنم که خدای محض در پشت من است ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۳۰ - تتمه حال پادشاه و زنگیان
از قضا فوجی ز زنگ تیره روی