شمع از سوختن در آتش شکایت میکند و احساس میکند که با سوختن، بخشی از وجودش از بین رفته است. سپس آتش به سرش مینشیند و گویی دل از کالبدش برمیخیزد.
این متن دارای مفاهیم نمادین و عرفانی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات تمثیلی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با لایههای معنایی آن ارتباط برقرار کنند.
شماره ۵۳ - شمع آمد و گفت: دادِ من باید خواست
کز آتشِ سوزنده بمانْدَم کم و کاست ۱
تا در سرِ من نشست ناگه آتش
گویی تو که دل بود که از من برخاست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.