خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر بیانگر درد و رنج عاشقانهای است که شاعر از دوری معشوق متحمل میشود. او از غم و اندوه، بیخوابی و بیقراری خود میگوید و معشوق را منبع نور و تسکین خود میداند. شاعر خود را مانند پرگار و قلمی توصیف میکند که در اشتیاق معشوق میگردد و از دوری او رنج میبرد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۱۹۹ - نگارینا دل پر دردم از تو
نگارینا دل پر دردم از تو
سرشک سرخ و روی زردم از تو ۱
مرا خون دل اندر دامن جان
بود ای نور دیده هردم از تو ۲
ز حد بگذشت در دم تا تو دانی
که تسکینی بود بر دردم از تو ۳
ندارم بی تو خواب و خورد یارا
بیا چون هست خواب و خوردم از تو ۴
به سر گردم چو پرگار از غم ای یار
بسی بر دل نشیند گردم از تو ۵
تویی با خرّمی با دیگری جفت
من بیچاره دایم فردم از تو ۶
منم همچون قلم در اشتیاقت
به سر گرد جهان می گردم از تو ۷
سرشک سرخ و روی زردم از تو ۱
مرا خون دل اندر دامن جان
بود ای نور دیده هردم از تو ۲
ز حد بگذشت در دم تا تو دانی
که تسکینی بود بر دردم از تو ۳
ندارم بی تو خواب و خورد یارا
بیا چون هست خواب و خوردم از تو ۴
به سر گردم چو پرگار از غم ای یار
بسی بر دل نشیند گردم از تو ۵
تویی با خرّمی با دیگری جفت
من بیچاره دایم فردم از تو ۶
منم همچون قلم در اشتیاقت
به سر گرد جهان می گردم از تو ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹۸ - صبا باز آ که در مان دارم از تو
گوهر بعدی:شماره ۱۲۰۰ - ای به ناکام دلم خسته و مهجور از تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.