قصاب کاشانی : غزلیات
شماره ۲۴۳ - شبی ای مه به پابوست رسیدن آرزو دارم
شبی ای مه به پابوست رسیدن آرزو دارم
اهلی شیرازی : معمیات
بخش ۱۲ - بابر
نابرده رنج گنج میسر نمیشود
عبید زاکانی : عشاق‌نامه
بخش ۵ - عرض شوق
شبی شوقم شبیخون بر سر آورد
فردوسی : پادشاهی کسری نوشین روان چهل و هشت سال بود
بخش ۲ - داستان نوش‌زاد با کسری
اگر شاه دیدی وگر زیردست
فردوسی : پادشاهی اشکانیان
بخش ۱۶ - ز شهر کجاران برآمد نفیر
ز شهر کجاران برآمد نفیر
هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۱۷۱ - گر دلم زین گونه آه دم به دم خواهد کشید
گر دلم زین گونه آه دم به دم خواهد کشید
عین‌القضات همدانی : لوایح
فصل ۹۰
در ابتدا عاشق بگفت و گوی درآید پس در جست و جوی آید پس دل از خود بکلی برگیرد و پروانه وار خواهد که در پیش او میرد یعنی اول ذاکر بود پس طالب شود پس عشق برو غالب شود اینجا ذکر هستی بود و طلب نیستی، درین مقام هستی راه بودو نیستی پیشگاه اما نه آن نیستی که محرومی نام اوست آن نیستی که همه هستی‌ها غلام اوست اما بنسبتی دیگر و این مشهور است که هستی راه است و نیستی منزل چنانکه آن محقق دقیق النظر گفته است:
سنایی غزنوی : طریق التحقیق
لیس‌کمثله شی‌ء و هو السمیع البصیر
وترو قدوس و واحد است و صمد
ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۷۲ - پیوسته ز من کشیده دامن دل تست
پیوسته ز من کشیده دامن دل تست
مولوی : غزلیات
غزل ۳۹۹ - آخر ای دلبر نه وقت عشرت انگیزی شده‌ست؟
آخِر ای دِلبَر نه وَقتِ عِشرت انگیزی شُده‌ست؟
کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۲۵۷ - وله ایضا
گر خواجه ز بهر ما بدی گفت
حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۲۰۳ - از ظلمت هستی خود آزاده منم
از ظلمت هستی خود آزاده منم
کمال‌الدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۳۲۴ - وله ایضا
ایا حرّی که دستت گاه بخشش
اهلی شیرازی : قصاید
شمارهٔ ۶۸ - در مدح گوید
کهن داغ جگر را تازهمیسازد مگر لاله
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۸۵۹ - چون صدف در حلقه دریادلان خاموش باش
چون صدف در حلقه دریادلان خاموش باش
جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۴۳ - رشک آیدم به عشق خداداد عندلیب
رشک آیدم به عشق خداداد عندلیب
ملک‌الشعرای بهار : رباعیات
شماره ۴۱ - ای برده گل رازقی از روی تو رشک
ای برده گل رازقی از روی تو رشک
رضی‌الدین آرتیمانی : رباعیات
رباعی ۴۴ - تا در ره عشق پای از سر نشود
تا در ره عشق پای از سر نشود
عرفی شیرازی : غزلها
غزل ۷۳ - گرد محنت به طوف منزل ماست
گرد محنت به طوف منزل ماست
میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۶۳ - هر طرف از تو دل سوخته داغی دارد
هر طرف از تو دل سوخته داغی دارد