صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۲۲ - برانگیزد غبار از مغز جان درد
برانگیزد غبار از مغز جان درد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۶۸ - آرزو در دل بسوزان، عود در مجمر گذار
آرزو در دل بسوزان، عود در مجمر گذار فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۸۰۶ - من نزد توام حاضر هر جای چه جوئی تو
من نزد توام حاضر هر جای چه جوئی تو صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۸۷ - نتوان به پای سعی رسیدن به طور عشق
نتوان به پای سعی رسیدن به طور عشق صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۰۱ - زنوبهار خط یار ناامید مباش
زنوبهار خط یار ناامید مباش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۲۰ - تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی آید
تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی آید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۳۱ - دل عاشق کی از هر نسخه وصف الحال بگشاید؟
دل عاشق کی از هر نسخه وصف الحال بگشاید؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۴۹ - گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماست
گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۴۸۷ - دوربینانی که در پرداز دل کوشیده اند
دوربینانی که در پرداز دل کوشیده اند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۵۸ - پرده مشکین به چشم شوخ بسته است آن نگار؟
پرده مشکین به چشم شوخ بسته است آن نگار؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۷۲ - در خیالم اگر آن زلف پریشان می بود
در خیالم اگر آن زلف پریشان می بود ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۹۵ - شخصی دارم دلی خراب اندر وی
شخصی دارم دلی خراب اندر وی عبادی مروزی : مناقب الصوفیه
بخش ۴ - باب در فضل صوفی
بدان که فضل صوفی بر دیگر آدمیان از سه وجه تواند بود: از کتاب، و از سنت، و از عقل. و این هر سه در سه فصل یاد کنیم. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۹۹ - کیست آرد پشت گردون ستمگر را به خاک
کیست آرد پشت گردون ستمگر را به خاک صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۴۴ - دل بر شکن طره دلدار گران است
دل بر شکن طره دلدار گران است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۶ - چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟
چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۰۷ - اهل معنی به سخن بلبل بستان خودند
اهل معنی به سخن بلبل بستان خودند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۰۴۵ - دلهای آرمیده به مطلب سوار نیست
دلهای آرمیده به مطلب سوار نیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۵۶۱ - هر طرف می نگری آینه سیمای خوشی است
هر طرف می نگری آینه سیمای خوشی است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۳۳ - جمعیت خاطر ز پریشانی عقل است
جمعیت خاطر ز پریشانی عقل است
غزل ۴۵۲۲ - برانگیزد غبار از مغز جان درد
برانگیزد غبار از مغز جان درد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۶۸ - آرزو در دل بسوزان، عود در مجمر گذار
آرزو در دل بسوزان، عود در مجمر گذار فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۸۰۶ - من نزد توام حاضر هر جای چه جوئی تو
من نزد توام حاضر هر جای چه جوئی تو صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۸۷ - نتوان به پای سعی رسیدن به طور عشق
نتوان به پای سعی رسیدن به طور عشق صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۰۱ - زنوبهار خط یار ناامید مباش
زنوبهار خط یار ناامید مباش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۲۰ - تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی آید
تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی آید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۳۱ - دل عاشق کی از هر نسخه وصف الحال بگشاید؟
دل عاشق کی از هر نسخه وصف الحال بگشاید؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۴۹ - گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماست
گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۴۸۷ - دوربینانی که در پرداز دل کوشیده اند
دوربینانی که در پرداز دل کوشیده اند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۵۸ - پرده مشکین به چشم شوخ بسته است آن نگار؟
پرده مشکین به چشم شوخ بسته است آن نگار؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۷۲ - در خیالم اگر آن زلف پریشان می بود
در خیالم اگر آن زلف پریشان می بود ظهیرالدین فاریابی : رباعیات
شماره ۹۵ - شخصی دارم دلی خراب اندر وی
شخصی دارم دلی خراب اندر وی عبادی مروزی : مناقب الصوفیه
بخش ۴ - باب در فضل صوفی
بدان که فضل صوفی بر دیگر آدمیان از سه وجه تواند بود: از کتاب، و از سنت، و از عقل. و این هر سه در سه فصل یاد کنیم. صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۱۹۹ - کیست آرد پشت گردون ستمگر را به خاک
کیست آرد پشت گردون ستمگر را به خاک صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۴۴ - دل بر شکن طره دلدار گران است
دل بر شکن طره دلدار گران است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۶ - چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟
چه احتیاج دلیل است در رحیل مرا؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۰۷ - اهل معنی به سخن بلبل بستان خودند
اهل معنی به سخن بلبل بستان خودند صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۰۴۵ - دلهای آرمیده به مطلب سوار نیست
دلهای آرمیده به مطلب سوار نیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۵۶۱ - هر طرف می نگری آینه سیمای خوشی است
هر طرف می نگری آینه سیمای خوشی است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۱۳۳ - جمعیت خاطر ز پریشانی عقل است
جمعیت خاطر ز پریشانی عقل است
