خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این بیت‌ها از عشق و وابستگی شدید به معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که حتی اگر از درگاه معشوق رانده شود، باز هم به سمت او بازمی‌گردد، همان‌گونه که پس از زیارت کعبه، به سوی خانه بازمی‌گردند.
محتوا دارای مضامین عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند کعبه و درگه معشوق، برای کودکان قابل درک نخواهد بود.
شماره ۹۷ - ای آن که گرفته ام به کوی تو پناه
ای آن که گرفته ام به کوی تو پناه
رانی چو به عنف از در خویشم ناگاه ۱
تا کعبه روم ز درگهت رو به قفا
چون بگذرم از کعبه نهم روی به راه ۲
رانی چو به عنف از در خویشم ناگاه ۱
تا کعبه روم ز درگهت رو به قفا
چون بگذرم از کعبه نهم روی به راه ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۶ - راهی ست ز عبد تا حضور الله
گوهر بعدی:شماره ۹۸ - یارب به جهانیان دل خرم ده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
