خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از معشوق خود به عنوان موجودی بی‌نظیر و مقدس یاد می‌کند و عشق و ستایش خود را با تصاویر زیبا و نمادین بیان می‌دارد. او از رخ معشوق، ابروانش، زلفش و دهانش به عنوان نمادهای کمال و جمال یاد می‌کند و خود را خاک‌بوس درگاه او می‌داند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از نمادها و استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۳۶۰ - پیش روی تو ماه را چه وجود
پیش روی تو ماه را چه وجود
که رخ تست ما هو المقصود ۱
در شب قدر ابروان ترا
همه محرابها برند سجود ۲
آید از زلف تو فغان دلم
همچو آهنگ سوزناک از عود ۳
آن دهانرا کجا وجود نهند
که به بوسی نمی نماید جود ۴
خاک این در شدم همین باشد
حد رفتن براه نامحدود ۵
عقد زلفت گرفتم از سر دست
چند گیرم حساب نامحدود ۶
گفته ای تر چو آب کمال
غوطه دادند لولو منضود ۷
که رخ تست ما هو المقصود ۱
در شب قدر ابروان ترا
همه محرابها برند سجود ۲
آید از زلف تو فغان دلم
همچو آهنگ سوزناک از عود ۳
آن دهانرا کجا وجود نهند
که به بوسی نمی نماید جود ۴
خاک این در شدم همین باشد
حد رفتن براه نامحدود ۵
عقد زلفت گرفتم از سر دست
چند گیرم حساب نامحدود ۶
گفته ای تر چو آب کمال
غوطه دادند لولو منضود ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵۹ - پیش رویت صنما وصف قمر نتوان کرد
گوهر بعدی:شماره ۳۶۱ - پیوسته ابرویت دل این ناتوان کشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
