شماره ۳۶۱ - پیوسته ابرویت دل این ناتوان کشد

پیوسته ابرویت دل این ناتوان کشد
مردم کمان کشند و مرا آن کمان کشد ۱

هرجنس را که هست کشد دل به جنس خویش
زآنت کمند مو طرف آن میان کشد ۲

فرهاد نقش یار خود ار بر زدی به سنگ
نقش ره تو دیده بر آب روان کشد ۳

بگشای لب به خنده تو پیش شکر فروش
تا رخت خود به خانه پیش ز پیش دکان کشد ۴

زآنسان که سوی خویش کشد مور دانه را
خط دانه های دل ما چنان کشد ۵

آواز ما ز گریه بسیار نم کشید
عاشق دگر چگونه تواند فغان کشد ۶

سوزد دوباره اختر برگشته کمال
شبها کمال آه که بر سر آسمان کشد ۷