امیرخسرو دهلوی : مثنویات
شمارهٔ ۱۰۰ - جلوس شه غیاث الدین و دنیا تغلق غازی فراز تخت سلطانی چو افریدون و اسکندر
مبارک روز شنبه گاه پیشین انوری : رباعیات
رباعی ۲۹۶ - دی کرد وداع بر جناح سفرم
دی کرد وداع بر جناح سفرم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۷۰ - دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشد
دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشد عطار نیشابوری : باب بیست و هشتم: در امیدواری نمودن
شماره ۱۲ - نی از سر زلفت خبری میرسدم
نی از سر زلفت خبری میرسدم اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۸۲۱ - آنخان خانان را ببین، بر صندلی یللی بلی
آنخان خانان را ببین، بر صندلی یللی بلی جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۱۰ - باز مرا عشق گریبان گرفت
باز مرا عشق گریبان گرفت طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۴۲ - خواهد از شاخ مکافات به صدرنگ دمید
خواهد از شاخ مکافات به صدرنگ دمید شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ اشعار ترکی
گئتمه ترسا بالاسی
ایذن وئر توی گئجهسی من ده سنه دایهگلیم انوری : رباعیات
رباعی ۲۲۴ - ای عشق به جز غمم رفیقی دگر آر
ای عشق به جز غمم رفیقی دگر آر عبدالقهّار عاصی : دوبیتیها
دوبیتی ۵ - بهار امسال ماتم میفروشد
بهار امسال ماتم میفروشد فصیحی هروی : قطعات
شمارهٔ ۱۹ - ماده تاریخ وفات شیخ حبیبالله
هزار حیف که شیخ زمان حبیبالله عطار نیشابوری : باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شماره ۳۸ - از بادهٔ عشق تو خماری دارم
از بادهٔ عشق تو خماری دارم صفایی جندقی : رباعیات
شماره ۱۰ - سازی اگرم به سینه مأوا چه شود
سازی اگرم به سینه مأوا چه شود اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۷۰۰ - عارف چو بحر باید: لب خشک و رخ گشاده
عارف چو بحر باید: لب خشک و رخ گشاده مولوی : رباعیات
رباعی ۸۱۵ - مردیکه بهست و نیست قانع گردد
مردیکه بهست و نیست قانع گردد قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۶ - در ستایش امیرالامراءالعظام نظامالدوله حسین خان حکمران فارس فرماید
صبح چون خورشید رخشان رخ نمود از کوهسار حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۷۳۹ - تا دیده ام آن طرّهٔ طرّار، پریشان
تا دیده ام آن طرّهٔ طرّار، پریشان باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۱۹۲ - بیا جانا دل پُر درد مو بین
بیا جانا دل پُر درد مو بین سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۵ - یار من خسرو خوبان و لبش شیرین است
یار من خسرو خوبان و لبش شیرین است قدسی مشهدی : مطالع و متفرقات
شماره ۴۴ - گر صبا را ره نبودی در گلستان کسی
گر صبا را ره نبودی در گلستان کسی
شمارهٔ ۱۰۰ - جلوس شه غیاث الدین و دنیا تغلق غازی فراز تخت سلطانی چو افریدون و اسکندر
مبارک روز شنبه گاه پیشین انوری : رباعیات
رباعی ۲۹۶ - دی کرد وداع بر جناح سفرم
دی کرد وداع بر جناح سفرم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۴۷۰ - دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشد
دولت چو نیست باقی بر باد رفته باشد عطار نیشابوری : باب بیست و هشتم: در امیدواری نمودن
شماره ۱۲ - نی از سر زلفت خبری میرسدم
نی از سر زلفت خبری میرسدم اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۸۲۱ - آنخان خانان را ببین، بر صندلی یللی بلی
آنخان خانان را ببین، بر صندلی یللی بلی جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۱۰ - باز مرا عشق گریبان گرفت
باز مرا عشق گریبان گرفت طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۳۴۲ - خواهد از شاخ مکافات به صدرنگ دمید
خواهد از شاخ مکافات به صدرنگ دمید شهریار (سید محمدحسین بهجت تبریزی) : گزیدهٔ اشعار ترکی
گئتمه ترسا بالاسی
ایذن وئر توی گئجهسی من ده سنه دایهگلیم انوری : رباعیات
رباعی ۲۲۴ - ای عشق به جز غمم رفیقی دگر آر
ای عشق به جز غمم رفیقی دگر آر عبدالقهّار عاصی : دوبیتیها
دوبیتی ۵ - بهار امسال ماتم میفروشد
بهار امسال ماتم میفروشد فصیحی هروی : قطعات
شمارهٔ ۱۹ - ماده تاریخ وفات شیخ حبیبالله
هزار حیف که شیخ زمان حبیبالله عطار نیشابوری : باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شماره ۳۸ - از بادهٔ عشق تو خماری دارم
از بادهٔ عشق تو خماری دارم صفایی جندقی : رباعیات
شماره ۱۰ - سازی اگرم به سینه مأوا چه شود
سازی اگرم به سینه مأوا چه شود اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۷۰۰ - عارف چو بحر باید: لب خشک و رخ گشاده
عارف چو بحر باید: لب خشک و رخ گشاده مولوی : رباعیات
رباعی ۸۱۵ - مردیکه بهست و نیست قانع گردد
مردیکه بهست و نیست قانع گردد قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۶۶ - در ستایش امیرالامراءالعظام نظامالدوله حسین خان حکمران فارس فرماید
صبح چون خورشید رخشان رخ نمود از کوهسار حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۷۳۹ - تا دیده ام آن طرّهٔ طرّار، پریشان
تا دیده ام آن طرّهٔ طرّار، پریشان باباطاهر عریان همدانی : دوبیتیها
دوبیتی ۱۹۲ - بیا جانا دل پُر درد مو بین
بیا جانا دل پُر درد مو بین سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۵ - یار من خسرو خوبان و لبش شیرین است
یار من خسرو خوبان و لبش شیرین است قدسی مشهدی : مطالع و متفرقات
شماره ۴۴ - گر صبا را ره نبودی در گلستان کسی
گر صبا را ره نبودی در گلستان کسی
