آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۱۱۱۰ - سرا پا حیرتم موسی صفت در تیه حیرانی
سرا پا حیرتم موسی صفت در تیه حیرانی خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۹۰۴ - شاید آنزلف شکن بر شکن ار می‌شکنی
شاید آنزلف شکن بر شکن ار می‌شکنی فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۱۴۶ - بیا، که خانهٔ دل پاک کردم از خاشاک
بیا، که خانهٔ دل پاک کردم از خاشاک رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۶۶ - نیاز شیرازی
اسم شریفش آقا محمدرضا، خلف الصدق جناب شیخ المتأخرین آقا محمد هاشم ذهبی بود و در آغاز شباب از کسب علوم کامیاب گردید و چندی دبیری گزید. بعد ترک نمود و انزوا و آرام قبول فرمود و به عبادات شرعیه قیام و اقدام می‌کرد و به صحبت احباب به سر می‌آورد و جمعی از ارباب کمال و اصحاب جلال با وی انیس و جلیس بودند و در باغ و راغ با یکدیگر موافقت و مرافقت می‌نمودند. الحق در فنون کمالات نظماً و نثراً نهایت ربط داشت و گاهی در اعداد اوقاتی مصروف می‌کرد. غرض، به حسن خلق و تواضع و لطافت طبع و حدت ذهن و استقامت حال و اخلاق حمیده معروف بود و رشتهٔ مؤالفت فی مابین فقیر و وی مستحکم بود. آخر در سنهٔ ۱۲۳۴ وفات نمود. این چند بیت از اوست: صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۲۱ - تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی آید
تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی آید جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۶۶۳ - چون دیده ام به هجر رخت پر ز خون بود
چون دیده ام به هجر رخت پر ز خون بود یغمای جندقی : مراثی و نوحه‌ها
شماره ۸۰ - خم شد از باد مخالف قد رعنای حسین
خم شد از باد مخالف قد رعنای حسین جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۲۷۳ - ز کوی دوست آمد شاد بادی
ز کوی دوست آمد شاد بادی هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۳۱۸ - گهی لطفست و گاهی قهر کار دلربای من
گهی لطفست و گاهی قهر کار دلربای من سعدی : قطعات
شماره ۳ - سپاس دار خدای لطیف دانا را
سپاس دار خدای لطیف دانا را رودکی : قصاید و قطعات
شماره ۹۳ - یخچه می‌بارید از ابر سیاه
یخچه می‌بارید از ابر سیاه فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۲۵۶ - شهزاده آزاد چو شد حارس فارس
شهزاده آزاد چو شد حارس فارس صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۴۱۴ - چه شد دگر که فغان از دلم خروش کشید؟
چه شد دگر که فغان از دلم خروش کشید؟ محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۳۹ - دوش چشمم هم به خواب از فکر و هم بیدار بود
دوش چشمم هم به خواب از فکر و هم بیدار بود انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۰ - از زبان اهل خراسان به خاقان سمرقند رکن‌الدین قلج طمغاج خان پسرخواندهٔ سلطان سنجر
به سمرقند اگر بگذری ای باد سحر مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۲۹ - بگشای چو گل به وعده راست دهن
بگشای چو گل به وعده راست دهن مولوی : غزلیات
غزل ۸۲۸ - هر که را اسرار عشق اظهار شد
هر کِه را اسرارِ عشقْ اِظْهار شُد سعدی : غزلیات
غزل ۳۹ - بی تو حرام است به خلوت نشست
بی تو حرام است به خلوت نشست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۲۰۱ - نیاید گر چه هرگز از فرامش گشتگان یادش
نیاید گر چه هرگز از فرامش گشتگان یادش باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۸۳ - ز یاد خود بیا پروا کریمان
ز یاد خود بیا پروا کریمان
شماره ۱۱۱۰ - سرا پا حیرتم موسی صفت در تیه حیرانی
سرا پا حیرتم موسی صفت در تیه حیرانی خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۹۰۴ - شاید آنزلف شکن بر شکن ار می‌شکنی
شاید آنزلف شکن بر شکن ار می‌شکنی فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۱۴۶ - بیا، که خانهٔ دل پاک کردم از خاشاک
بیا، که خانهٔ دل پاک کردم از خاشاک رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۶۶ - نیاز شیرازی
اسم شریفش آقا محمدرضا، خلف الصدق جناب شیخ المتأخرین آقا محمد هاشم ذهبی بود و در آغاز شباب از کسب علوم کامیاب گردید و چندی دبیری گزید. بعد ترک نمود و انزوا و آرام قبول فرمود و به عبادات شرعیه قیام و اقدام می‌کرد و به صحبت احباب به سر می‌آورد و جمعی از ارباب کمال و اصحاب جلال با وی انیس و جلیس بودند و در باغ و راغ با یکدیگر موافقت و مرافقت می‌نمودند. الحق در فنون کمالات نظماً و نثراً نهایت ربط داشت و گاهی در اعداد اوقاتی مصروف می‌کرد. غرض، به حسن خلق و تواضع و لطافت طبع و حدت ذهن و استقامت حال و اخلاق حمیده معروف بود و رشتهٔ مؤالفت فی مابین فقیر و وی مستحکم بود. آخر در سنهٔ ۱۲۳۴ وفات نمود. این چند بیت از اوست: صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۲۲۱ - تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی آید
تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی آید جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۶۶۳ - چون دیده ام به هجر رخت پر ز خون بود
چون دیده ام به هجر رخت پر ز خون بود یغمای جندقی : مراثی و نوحه‌ها
شماره ۸۰ - خم شد از باد مخالف قد رعنای حسین
خم شد از باد مخالف قد رعنای حسین جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۲۷۳ - ز کوی دوست آمد شاد بادی
ز کوی دوست آمد شاد بادی هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۳۱۸ - گهی لطفست و گاهی قهر کار دلربای من
گهی لطفست و گاهی قهر کار دلربای من سعدی : قطعات
شماره ۳ - سپاس دار خدای لطیف دانا را
سپاس دار خدای لطیف دانا را رودکی : قصاید و قطعات
شماره ۹۳ - یخچه می‌بارید از ابر سیاه
یخچه می‌بارید از ابر سیاه فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۲۵۶ - شهزاده آزاد چو شد حارس فارس
شهزاده آزاد چو شد حارس فارس صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۴۱۴ - چه شد دگر که فغان از دلم خروش کشید؟
چه شد دگر که فغان از دلم خروش کشید؟ محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۳۹ - دوش چشمم هم به خواب از فکر و هم بیدار بود
دوش چشمم هم به خواب از فکر و هم بیدار بود انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۰ - از زبان اهل خراسان به خاقان سمرقند رکن‌الدین قلج طمغاج خان پسرخواندهٔ سلطان سنجر
به سمرقند اگر بگذری ای باد سحر مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۳۲۹ - بگشای چو گل به وعده راست دهن
بگشای چو گل به وعده راست دهن مولوی : غزلیات
غزل ۸۲۸ - هر که را اسرار عشق اظهار شد
هر کِه را اسرارِ عشقْ اِظْهار شُد سعدی : غزلیات
غزل ۳۹ - بی تو حرام است به خلوت نشست
بی تو حرام است به خلوت نشست امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۲۰۱ - نیاید گر چه هرگز از فرامش گشتگان یادش
نیاید گر چه هرگز از فرامش گشتگان یادش باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۸۳ - ز یاد خود بیا پروا کریمان
ز یاد خود بیا پروا کریمان