خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن به بیان مفاهیم عرفانی و فلسفی می‌پردازد و از تشبیهات و استعاره‌های مختلف برای بیان رابطه‌ی عشق، روح، و جهان مادی استفاده می‌کند. شاعر سوالاتی را مطرح می‌کند که نشان‌دهنده‌ی بی‌نیازی عشق و روح از ظواهر و امور مادی است. او به این نکته اشاره می‌کند که عشق و روح به چیزهای ظاهری وابسته نیستند و به دنبال حقیقت عمیق‌تری هستند.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم انتزاعی دارد. این مفاهیم ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشند یا نیاز به توضیحات بیشتری داشته باشند.

مشاهده کامل

غزل ۱۱۰۲ - عشق را با گفت و با ایما چه کار؟

عشقْ را با گفت و با ایما چه کار؟
روحْ را با صورتِ اَسْما چه کار؟ ۱

عاشقان گوی‌اَند در چوگانِ یار
گویْ را با دست و یا با پا چه کار؟ ۲

هر کجا چوگانْش رانَد می‌رَوَد
گویْ را با پَست و با بالا چه کار؟ ۳

آیِنه‌ست و مَظْهَرِ رویِ بُتان
با نِکوسیماش و بَدسیما چه کار؟ ۴

سوسمار از آبْ خوردن فارغ است
مَرْ وِرا با چَشمه و سَقّا چه کار؟ ۵

آن خیالی که ضَمیرْ اَوْطانِ اوست
پاش را با مَسکَن و با جا چه کار؟ ۶

عیسی‌یی که بَرگُذشت او از اَثیر
با غَمِ سَرماش و یا گرما چه کار؟ ۷

ای رَسایل گشته با نادیِّ غَیب
رو تو را با گفت و با غوغا چه کار؟ ۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۱۰۱ - نرم نرمک سوی رخسارش نگر
گوهر بعدی:غزل ۱۱۰۳ - رفتم آن جا مست و گفتم ای نگار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.