شخصی در حالت مستی به نزد معشوق خود می‌رود و از او می‌خواهد که به حرف‌هایش گوش دهد. معشوق به او می‌گوید که گوش او در حلقه‌ای بسته شده است و از او می‌خواهد که مانند گوشواره به آن حلقه بپیوندد. شخص سعی می‌کند به حلقه دست بزند، اما معشوق او را از این کار منع می‌کند و به او می‌گوید که تنها در صورتی می‌تواند به این حلقه وارد شود که از صفا و پاکی بهره‌مند شود و مانند یک شاهوار شود. در پایان، شاعر از این که حلقه زرین معشوق با چرخ عیسی و حمار مقایسه شود، ابراز تعجب می‌کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم عمیق نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۱۱۰۳ - رفتم آن جا مست و گفتم ای نگار
چون مرا دیوانه کردی گوش دار ۱
گفت بِنْگر گوشِ من در حَلقه‌‌یی‌ست
بَسته آن حَلْقه شو چون گوشوار ۲
زود بُردم دستْ سویِ حَلْقه اش
دست بر من زد که دست از من بِدار ۳
اَنْدرین حَلْقه تو آن گَهْ رَهْ بَری
کَزْ صَفا دُرّی شوی تو شاهوار ۴
حَلْقه زَرّین من وان گَهْ شَبَهْ
کِی رَوَد بر چَرخْ عیسی با حِمار؟ ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
