حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۵۸ - عشق است به دل شور بیابان قیامت
عشق است به دل شور بیابان قیامت غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۲۲ - دل تاب ضبط ناله ندارد خدای را
دل تاب ضبط ناله ندارد خدای را عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شماره ۲۶ - درویشی چیست مست و مفلس بودن
درویشی چیست مست و مفلس بودن صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۸۸ - ای فتنه از سپاه تو تیری ز ترکشی
ای فتنه از سپاه تو تیری ز ترکشی عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۷۷۸ - درآمد دوش دلدارم به یاری
درآمد دوش دلدارم به یاری محمد بن منور : فصل اول - حکایات کرامات شیخ
حکایت ۱۰۷ - خواجه عبدالکریم که خادم خاص شیخ بود گفت روزی درویشی مرا نشانده بود تا از حکایتهای شیخ برای او می‌نوشتم. چون پیش شیخ رسیدم گفت چه کار می‌کردی؟ گفتم درو
خواجه عبدالکریم که خادم خاص شیخ بود گفت روزی درویشی مرا نشانده بود تا از حکایتهای شیخ برای او می‌نوشتم. چون پیش شیخ رسیدم گفت چه کار می‌کردی؟ گفتم درویشی حکایتی چند خواست از آن شیخ، می‌نوشتم، شیخ گفت یا عبدالکریم حکایت نویس مباش چنان باش کی از تو حکایت کنند و درین سخن چند فایده است: یکی آنک شیخ بفراست بدانست که خواجه عبدالکریم چه کار می‌کند، دوم تأدیب او کی چگونه باش، سوم آنک نخواست کی حکایت کرامات او بنویسد و باطراف برند و مشهور شود چنانک دعا گوی در اول کتاب آورده است کی مشایخ کتمان حالات خویش کرده‌اند. سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۱۸ - من کیستم؟ تا با شدم، سودای دیدار شما
من کیستم؟ تا با شدم، سودای دیدار شما سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۲ - دلم بربود دوش آن نرگس مست
دلم بربود دوش آن نرگس مست عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۲۵۱ - برقع از خورشید رویش دور شد
برقع از خورشید رویش دور شد حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۳ - خویی مه و مهر را به دلداری نیست
خویی مه و مهر را به دلداری نیست پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
سفر اشک
اشک طرف دیده را گردید و رفت جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۰۸۴ - بسیار در فراق تو زنهارها زدیم
بسیار در فراق تو زنهارها زدیم امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۵۷ - افسوس ازین حیات که بر باد می رود
افسوس ازین حیات که بر باد می رود نظامی گنجوی : هفت پیکر
بخش ۲۷ - نشستن بهرام روز یکشنبه در گنبد زرد و افسانه گفتن دختر پادشاه اقلیم دوم
چو گریبان کوه و دامن دشت سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۷ - ننالد دل که ترسد بشنود هر کس فغانش را
ننالد دل که ترسد بشنود هر کس فغانش را فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شماره ۷۹ - ای که درد دل خونین‌کفنی می‌شنوی
ای که درد دل خونین‌کفنی می‌شنوی مولانا خالد نقشبندی : غزلیات
غزل ۳۹ - ای که رویت را بود بر مهر تابان صد شرف
ای که رویت را بود بر مهر تابان صد شرف ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱۷۲ - علمی نه که از زمرهٔ انسان نهمت
علمی نه که از زمرهٔ انسان نهمت بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۷۷۳ - عمریست همچو مژگان از درد ناتوانی
عمریست همچو مژگان از درد ناتوانی اوحدالدین کرمانی : رباعیات الحاقی
شماره ۶۰ - از دوست به هر رهگذری می پرسم
از دوست به هر رهگذری می پرسم
شماره ۲۵۸ - عشق است به دل شور بیابان قیامت
عشق است به دل شور بیابان قیامت غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۲۲ - دل تاب ضبط ناله ندارد خدای را
دل تاب ضبط ناله ندارد خدای را عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شماره ۲۶ - درویشی چیست مست و مفلس بودن
درویشی چیست مست و مفلس بودن صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۵۸۸ - ای فتنه از سپاه تو تیری ز ترکشی
ای فتنه از سپاه تو تیری ز ترکشی عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۷۷۸ - درآمد دوش دلدارم به یاری
درآمد دوش دلدارم به یاری محمد بن منور : فصل اول - حکایات کرامات شیخ
حکایت ۱۰۷ - خواجه عبدالکریم که خادم خاص شیخ بود گفت روزی درویشی مرا نشانده بود تا از حکایتهای شیخ برای او می‌نوشتم. چون پیش شیخ رسیدم گفت چه کار می‌کردی؟ گفتم درو
خواجه عبدالکریم که خادم خاص شیخ بود گفت روزی درویشی مرا نشانده بود تا از حکایتهای شیخ برای او می‌نوشتم. چون پیش شیخ رسیدم گفت چه کار می‌کردی؟ گفتم درویشی حکایتی چند خواست از آن شیخ، می‌نوشتم، شیخ گفت یا عبدالکریم حکایت نویس مباش چنان باش کی از تو حکایت کنند و درین سخن چند فایده است: یکی آنک شیخ بفراست بدانست که خواجه عبدالکریم چه کار می‌کند، دوم تأدیب او کی چگونه باش، سوم آنک نخواست کی حکایت کرامات او بنویسد و باطراف برند و مشهور شود چنانک دعا گوی در اول کتاب آورده است کی مشایخ کتمان حالات خویش کرده‌اند. سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۱۸ - من کیستم؟ تا با شدم، سودای دیدار شما
من کیستم؟ تا با شدم، سودای دیدار شما سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۱۲ - دلم بربود دوش آن نرگس مست
دلم بربود دوش آن نرگس مست عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۲۵۱ - برقع از خورشید رویش دور شد
برقع از خورشید رویش دور شد حزین لاهیجی : رباعیات
شماره ۱۳ - خویی مه و مهر را به دلداری نیست
خویی مه و مهر را به دلداری نیست پروین اعتصامی : مثنویات، تمثیلات و مقطعات
سفر اشک
اشک طرف دیده را گردید و رفت جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۰۸۴ - بسیار در فراق تو زنهارها زدیم
بسیار در فراق تو زنهارها زدیم امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۵۷ - افسوس ازین حیات که بر باد می رود
افسوس ازین حیات که بر باد می رود نظامی گنجوی : هفت پیکر
بخش ۲۷ - نشستن بهرام روز یکشنبه در گنبد زرد و افسانه گفتن دختر پادشاه اقلیم دوم
چو گریبان کوه و دامن دشت سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۷ - ننالد دل که ترسد بشنود هر کس فغانش را
ننالد دل که ترسد بشنود هر کس فغانش را فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شماره ۷۹ - ای که درد دل خونین‌کفنی می‌شنوی
ای که درد دل خونین‌کفنی می‌شنوی مولانا خالد نقشبندی : غزلیات
غزل ۳۹ - ای که رویت را بود بر مهر تابان صد شرف
ای که رویت را بود بر مهر تابان صد شرف ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱۷۲ - علمی نه که از زمرهٔ انسان نهمت
علمی نه که از زمرهٔ انسان نهمت بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۷۷۳ - عمریست همچو مژگان از درد ناتوانی
عمریست همچو مژگان از درد ناتوانی اوحدالدین کرمانی : رباعیات الحاقی
شماره ۶۰ - از دوست به هر رهگذری می پرسم
از دوست به هر رهگذری می پرسم