سفر اشک

اشک طرف دیده را گردید و رفت
اوفتاد آهسته و غلتید و رفت ۱

بر سپهر تیرهٔ هستی دمی
چون ستاره روشنی بخشید و رفت ۲

گر چه دریای وجودش جای بود
عاقبت یکقطره خون نوشید و رفت ۳

گشت اندر چشمهٔ خون ناپدید
قیمت هر قطره را سنجید و رفت ۴

من چو از جور فلک بگریستم
بر من و بر گریه‌ام خندید و رفت ۵

رنجشی ما را نبود اندر میان
کس نمیداند چرا رنجید و رفت ۶

تا دل از اندوه، گرد آلود گشت
دامن پاکیزه را بر چید و رفت ۷

موج و سیل و فتنه و آشوب خاست
بحر، طوفانی شد و ترسید و رفت ۸

همچو شبنم، در گلستان وجود
بر گل رخساره‌ای تابید و رفت ۹

مدتی در خانهٔ دل کرد جای
مخزن اسرار جان را دید و رفت ۱۰

رمزهای زندگانی را نوشت
دفتر و طومار خود پیچید و رفت ۱۱

شد چو از پیچ و خم ره، با خبر
مقصد تحقیق را پرسید و رفت ۱۲

جلوه و رونق گرفت از قلب و چشم
میوه‌ای از هر درختی چید و رفت ۱۳

عقل دوراندیش، با دل هر چه گفت
گوش داد و جمله را بشنید و رفت ۱۴

تلخی و شیرینی هستی چشید
از حوادث با خبر گردید و رفت ۱۵

قاصد معشوق بود از کوی عشق
چهرهٔ عشاق را بوسید و رفت ۱۶

اوفتاد اندر ترازوی قضا
کاش میگفتند چند ارزید و رفت ۱۷